Categories
Blog-PL

Uwierzyliście w nieistotną opowiastkę

Comment on the editorial article A reckoning is coming for Vladimir Putin in The Telegraph, 1 February 2021. English version: You have been told the wrong story.


Lech S Borkowski komentarz w The Telegraph 1 lutego 2021
Lech S Borkowski, komentarz w The Telegraph 1 lutego 2021

Nie chodzi tu wcale o Putina. Rosjanie i inni wschodnio-Europejczycy skutecznie wyćwiczyli zachodnio-Europejczyków w podążaniu za fałszywą narracją. Jak gdyby komunizm nigdy nie istniał i z ekstremów kolektywizmu Rosja, Białoruś, Polska przeniosły się do ekstremów rządów jednego człowieka (Kaczyński w Polsce rzekomo kieruje z ‘tylnego siedzenia’). To oczywiście nonsens.

Wspomniane protesty są inscenizowane. Po prostu nie rozumienie, że przedstawiono wam fałszywą opowieść.

@LechSBorkowski

https://lsborkowski.com/pol/

Komentarz został usunięty przez załogę gazety. Później tego samego dnia umieściłem następny komentarz, który obejmował również usunięty tekst.

Lech S Borkowski komentarz w The Telegraph 1 lutego 2021
Lech S Borkowski komentarz w The Telegraph 1 lutego 2021

Około 3:30 po południu umieściłem komentarz, który usunięto. Nie wiem, na jakiej podstawie? Umieszczam go jeszcze raz pomijając tym razem odsyłacz internetowy.

Uważam to za dość symboliczne, że opinia wyrażona przez syna ocalałych z radzieckich komunistycznych obozów koncentracyjnych jest eliminowana. Mój krótki tekst powyżej nie jest przypadkową uwagą. Opiera się na doświadczeniu i długoterminowej analizie narracji publicznej w Europie Wschodniej. Wątpię, że ktokolwiek wśród pracowników The Telegraph ma podobne powiązania rodzinne i doświadczenie podobne do mojego.

Jednolitość opinii i interpretacji niekoniecznie jest dowodem słuszności.

Promowanie korupcji jako głównej kwestii w Rosji przynosi oczywiste korzyści klasie rządzącej i Rosji w ogóle. Jest to bezpieczny temat i uniwersalny problem napotykany w różnych proporcjach na całym świecie. Komunistyczni technologowie polityczni zrozumieli dawno temu, że o wiele lepiej jest z góry zaprojektować i narzucić problem, a nie czekać, aż pojawi się spontanicznie i wymknie się spod kontroli. Kampania antykorupcyjna jest krytyką nieistotną. Rosyjskie struktury władzy i lojalności są zbudowane na komunistycznych fundamentach i terrorze. Kwestia korupcji, czy to realna, czy wyobrażona, jest wygodnym tematem ubocznym. Gdyby Nawalny był niezależną osobą, zostałby wyeliminowany bardzo wcześnie i nigdy byście o nim nie usłyszeli. Odpowiedni personel i techniki likwidacji mogą być zastosowane w dowolnym momencie, bez uciekania się do trucizny. Zamiast tego, powtarzający się cykl aresztowanie-uwolnienie-ponowne aresztowanie jest stosowany przez państwo rosyjskie głównie w celu pobudzenia zainteresowania spektaklem.

@LechSBorkowski

Categories
Blog-PL

Pomniki Dzierżyńskiego w Rosji

Komentarz do artykułu Lenin’s architect of red terror rises again, Architekt terroru Lenina znów na piedestale, Ben Macintyre, The Times, 16 września 2017.


Użyłem ostatnio Google Maps w celu zlokalizowania pomników Feliksa Dzierżyńskiego w Rosji. Jest ich wiele, w różnych częściach kraju. Oto przykład. Cytowane wpisy z Tweetera należą do wątku, w którym publikuję współrzędne geograficzne i zdjęcia miejsc kultu Dzierżyńskiego, organizatora komunistycznej tajnej policji.

Przestrzeń publiczna w Rosji ma charakter sowiecki i komunistyczny. Większość doniesień z Rosji ignoruje tę podstawową informację.

Moskwa (dwa pomniki), Sankt Petersburg, Saratow, Ufa, Wołgograd (dwa), Taganrog, Kirow, Krasnojarsk, Nowosybirsk, Dzierżyńsk, Orzeł, Kursk…

W Kirowie jest centrum handlowe nazwane imieniem Dzierżyńskiego. Wiele ulic i skwerów w Rosji nosi to imię.

Jest także pomnik Stalina w Jakucku odsłonięty w 2013.

Przerażające.

@LechSBorkowski

Categories
Blog-PL

Film BBC Pożyczone Pastwisko z 1960

Wersja angielska: BBC documentary Borrowed Pasture 1960

Borrowed Pasture 1960 BBC documentary directed by John Ormond, narrated by Richard Burton
Pożyczone Pastwisko, Borrowed Pasture, film dokumentalny BBC z 1960, reżyseria John Ormond, tekst czyta Richard Burton

Bohaterowie filmu dokumentalnego BBC Borrowed Pasture, Pożyczone Pastwisko, fotograf Eugeniusz Okołowicz i elektryk Włodzimierz Bułaj byli na początku drugiej wojny światowej, we wrześniu 1939, żołnierzami Wojska Polskiego. Następnie przedostali się na Litwę, gdzie zostali internowani, aby uniknąć niewoli u Niemców lub Rosjan. Sowieci zajęli Litwę wiosną 1940 roku i przenieśli internowanych Polaków do obozów rosyjskich. Wśród nich był również dziadek mojej żony Aleksander Głuchowski.

Włodzimierz Bułaj, electrician, former Polish Army WWII soldier, at the Penygaer Farm in Carmarthenshire, Wales, in 1960 documentary Borrowed Pasture
Włodzimierz Bułaj, elektryk, żołnierz armii polskiej w drugiej wojnie światowej, na Penygaer Farm w hrabstwie Carmarthenshire, Walia, w filmie dokumentalnym BBC Borrowed Pasture, Pożyczone Pastwisko, z 1960
Eugeniusz Okołowicz, photographer, former Polish Army WWII soldier, at the Penygaer Farm in Carmarthenshire, Wales, in 1960 documentary Borrowed Pasture
Eugeniusz Okołowicz, fotograf, żołnierz armii polskiej w czasie drugiej wojny światowej, na Penygaer Farm w harbstwie Carmarthenshire, Walia, w filmie dokumentalnym BBC Borrowed Pasture, Pożyczone Pastwisko, z 1960

Obozy, w których Włodzimierz/Wlodek Bułaj był przetrzymywany, są zaznaczone kolorem żółtym na załączonej mapie:

Litwa: Wiłkomierz
Związek Radziecki:
Juchnów, Kaługa Obłast, od 15 lipca 1940
Ponoj na Półwyspie Kola, Murmańsk Oblast, od 6 czerwca 1941
Juża, Iwanowo Obłast

Obozy, w których Eugeniusz Okołowicz był przetrzymywany, są zaznaczone kolorem niebieskim na mapie:

Litwa: Mejszagoła
Związek Radziecki:
Kozielsk, od 13 lipca 1940
Griazowiec, Wołogda Obłast, od 2 lipca 1941 do 3 września 1941

Znak pomarańczowy wskazuje Tatiszczewo w Obłasti Saratov, gdzie obaj dotarli we wrześniu 1941. Był to jeden z punktów zbornych dla żołnierzy polskich i ich bliskich po wypuszczeniu z obozów rosyjskich w następstwie niemieckiego ataku na Związek Radziecki w czerwcu 1941.

Locations associated with Włodzimierz Bułaj and Eugeniusz Okołowicz, Soviet camps 1940-1941
Miejsca związane z Włodzimierzem Bułajem i Eugeniuszem Okołowiczem. Kolor zielony – Penygaer Farm w Walii, żółty – obozy, w których Włodzimierz Bułaj był internowany i więziony w 1939-1941, niebieski – obozy, w których Eugeniusz Okołowicz był internowany i więziony w 1939-1941, pomarańczowy – Tatiszczewo, jeden z punktów zbornych żołnierzy polskich wypuszczonych z obozów rosyjskich po ataku Niemiec na Związek Radziecki.

Zwróćmy uwagę na położenie obozu Ponoj na końcu półwyspu Kola. Jest to tundra na pustkowiu, daleko od osad ludzkich. Sowieci nazwali to miejsce ‘punkt Ponoj’. Więźniów w tym obozie było około 4 tysięcy. Wielu z nich zmarłoby w nadchodzących miesiącach, gdyby byli trzymani tam dłużej. Dokumenty NKWD stwierdzają, że polscy jeńcy wojenni mieli być tam wykorzystani do budowy pasa startowego dla samolotów. Jest jednak oczywiste, że śmiertelność wśród więźniów byłaby ogromna. Taki zapewne był cel: zabić zimnem, wyczerpaniem i głodem.

Dziadek mojej żony był więziony w Kozielsku i Griazowcu w tym samym czasie, co Okołowicz. W kwietniu i w maju 1940 Rosjanie zamordowali w Katyniu w pobliżu Smoleńska tysiące polskich jeńców wojennych z obozu w Kozielsku. Z tego względu powojenny powrót do Polski pod dyktaturą komunistyczno-radziecką był bardzo ryzykowny. Wielu Polaków internowanych na Litwie i później więzionych w obozach radzieckich mieszkało w Polsce wschodniej, która po drugiej wojnie światowej była okupowana przez Związek Rodziecki. Tak było w przypadku Głuchowskiego i tak mogło być też w przypadku Bułaja i Okołowicza.

Aleksander Głuchowski przybył po wojnie do Polski w 1947, aby połączyć się z synem, którego widział po raz ostatni w 1939. Żona zmarła z głodu, wycieńczenia i choroby w 1945. Został aresztowany przez komunistyczną tajną policję i uwięziony. Zmarł w 1952 w wieku 45 lat.

Gazeta Western Mail (Glamorgan County) w numerze z 22 grudnia 1959 odnotowała, że operator kamery William Greenhaigh służył do mszy odprawionej na farmie:

Ubrany w gumowce, niedawno służył na mszy rzymskokatolickiej dla dwóch starszych Polaków na odległej farmie w Carmarthenshire.

Pracuje w walijskiej ekipie telewizyjnej BBC, która kręciła sceny do filmu “Pożyczone Pastwisko” – z udziałem polskich rolników, którzy opuścili swoją ojczyznę i osiedli w Walii.

 

Coventry Evening Telegraph, 15 czerwca 1960 r., w artykule Tribute to Courage of Polish Farmers:

Coventry Evening Telegraph, 15 czerwca 1960, w artykule “Tribute to Courage of Polish Farmers”:

Szczęśliwe zakończenie otrzymała jedna z najbardziej fascynujących historii o ludzkich losach w ostatnich latach rozpoczęta w chwili, kiedy około 100 walijskich gospodarstw weszło w posiadanie polskich byłych żołnierzy po zakończeniu wojny.

 

Wśród nich są Eugeniusz Okolowicz i Włodek Bulaj, którzy pożyczyli wystarczająco dużo pieniędzy na zakup niepłodnych akrów i zrujnowanych budynków Farmy Penygaer, Trawsmawr, Carmarthen, które stały opuszczone przez 20 lat.

 

Niewiele wiedzieli o rolnictwie, ale udało im się oczyścić górski strumień do starego młyna i wykorzystać generator prądu elektrycznego. Żyjąc na kilku artykułach spożywczych i dwóch puszkach mięsa tygodniowo, wyhodowali małe stado bydła i znaleźli zbyt na produkowane przez nich mleko. Znaleźli też stary ciągnik, który kupili za 4 funty i 10 szylingów.

 

Dziś nadal pracują 18 godzin dziennie. Ich jedynym kontaktem ze światem jest cotygodniowe spotkanie ze sprzedawcą wędrownym i wizyta polskiego księdza raz na pół roku.

[…]

Waleczne zmagania tych dwóch mężczyzn zostały przedstawione w filmie “Pożyczone Pastwisko” pokazanym w ubiegłym miesiącu w telewizji BBC.  Hawker Siddeley Group zaoferowała tym polskim rolnikom jeden ze swoich kombajnów marki Gloster, warty około 300 funtów. Oferta została szybko przyjęta.

 

Wręczenie maszyny – wykonanej przez tych samych mistrzów mechaniki, którzy zaprojektowali myśliwce Gloster Javelin i Gloster Meteor – odbyło się wczoraj na Farmie Penygaer. Prezent przekazał członek zarządu firmy Gloster, pan W. W. W. Downing.

Coventry Evening Telegraph, 15 June 1960, article Tribute to Courage of Polish Farmers
Fragment artykułu “Tribute to Courage of Polish Farmers” w Coventry Evening Telegraph, 15 czerwca 1960

W piątek 6 stycznia 1961, The South Wales Gazette, Monmouthshire, napisała

Film dokumentalny telewizji BBC zatytułowany “Pożyczone Pastwisko”, który będzie można obejrzeć w środę, wzbudził duże zainteresowanie, kiedy został pokazany po raz pierwszy w maju ubiegłego roku. […]

 

Film, którego scenarzystą i producentem jest John Ormond, opowiada historię dwóch żołnierzy Armii Polskiej osiadłych na zaniedbanym gospodarstwie na zboczu wzgórza w hrabstwie Carmarthenshire. […]

 

Najbardziej poruszające ujęcie filmu przedstawia samotność jednego z tych rolników, Włodka Bułaja. Bułaj nie widział swojej żony od 22 lat.

 

John postanowił pomóc Bułajowi w załatwieniu wizy polskiej i wizy brytyjskiej dla pani Bułaj, aby mogła ona przyjechać do Walii.

 

Widzowie filmu wystąpili z pomocą, przysyłając pieniądze. Po miesiącach opóźnień pani Bułaj dotarła na farmę, a spotkanie z mężem odbyło się w domu Ormonda. Teraz może przebywać w Wielkiej Brytanii na stałe.

Artykuł mówi o “wizy polskiej i wizy brytyjskiej dla pani Bułaj”. To może oznaczać, że rodzina mieszkała w Polsce wschodniej okupowanej po drugiej wojnie światowej przez Związek Radziecki.

Oto scena z filmu, w której Włodek ogląda zdjęcia rodzinne. Jego mała córeczka, którą widział po raz ostatni w 1939, właśnie wyszła za mąż.

BBC 1960 documentary Borrowed Pasture, Włodzimierz Bułaj is looking at pictures of family last seen twenty years earlier
Scena z filmu dokumentalnego BBC “Pożyczone Pastwisko” z 1960, w której Włodzimierz Bułaj ogląda zdjęcia swojej rodziny, z którą nie widział się od dwudziestu lat
BBC 1960 documentary Borrowed Pasture, Włodzimierz Bułaj is looking at his daughter's wedding picture
Film dokumentalny telewizji BBC “Pozyczone Pastwisko” z 1960. Włodzimierz Bułaj patrzy na zdjęcie ślubne swojej córki

Jednak w 1963, nieco ponad dwa lata po przyjeździe żony, Włodzimierz Bułaj zmarł. Co stało się z jego żoną, panem Okołowiczem i gospodarstwem?

Osobisty wymiar tej historii jest ściśle związany z komunistyczną polityką eliminacji i izolacji każdego, kto nie chciał służyć totalitarnemu systemowi. Wspomniałem o dziadku mojej żony, któremu komuniści nie pozwolili dzyskać syna, dziś mojego teścia, i uwięzili go po jego powrocie do Polski w 1947.

Gospodarstwa moich dziadków w Polsce wschodniej zostały po drugiej wojnie światowej zagrabione przez władze radzieckie. Niemal cała rodzina po stronie mojej mamy została uwięziona w obozach koncentracyjnych w różnych częściach Związku Radzieckiego. Niektórzy z nich byli torturowani. Moi rodzice poznali się w obozie. Później, w latach 1980-ch, władze radzieckie odmówiły pozwolenia na moją wizytę u rodziny nadal pozostającej na terytorium okupowanym przez Związek Radziecki. W roku 2015, po wielu latach nękania i znęcania się, moja żona i ja zostaliśmy wyrzuceni z naszych miejsc pracy w Państwowej Szkole Muzycznej w Zielonej Górze i Universitecie w Poznaniu. Pomimo oficjalnych deklaracji, polityka komunsityczna jest kontynuowana. Znajduję się teraz w Londynie w Wielkiej Brytanii, dokąd przybyłem w 2016, podczas gdy moja żona pozostaje w Polsce. Historia Bułaja, Okołowicza, Głuchowskiego i innych się nie skończyła. Trwa dalej.

https://twitter.com/LechSBorkowski
https://lsborkowski.com/pol/

Categories
Blog-PL

Surrealistyczne przeszkody

Komentarz do artykułu ‘Rabunek,’ Fascynujące Refleksje o Tym, Co Naziści Zagrabili i o Możliwych Konsekwencjach Odzyskania Strat, recenzja książki Menachema Kaisera.

Dwight Garner, The New York Times, 8 marca 2021.


Lech S Borkowski comment in New York Times 9 March 2021
Lech S Borkowski, komentarz w New York Times 9 marca 2021

Mam nadzieję, że Kaiser odzyska swoją rodzinną własność. Znam dobrze tego rodzaju “przeszkody kafkowskie” w Polsce. Pamiętajmy o obecności czerwonego słonia w pokoju. Moja żona i ja mieliśmy wiele do czynienia w ostatnich latach z administracją państwową, prawem, różnymi kwestiami prawnymi, prokuraturą, korespondencją z przedstawicielami władz różnych szczebli. Surrealistyczne problemy wspomniane wcześniej są objawem podstawowych, głębszych spraw. To nie są anomalie. Oznaczają modus operandi państwa, które nie chce przestrzegać własnych praw.

Innymi słowy, procesy prawne i egzekwowanie prawa zostały wyprowadzone poza prawo. Prawo funkcjonuje tylko jako pojęcie teoretyczne. Mamy do czynienia z teorią i eksperymentem. Dane eksperymentalne nie zgadzają się z teorią.

Rozmawialiśmy z wieloma prawnikami. Nie określiłbym żadnego z nich jako “normalnego prawnika”. Trudności Kaisera nie są ani dziwne, ani przypadkowe. Mają one wytłumaczenie systemowe.

Pod wieloma względami II wojna światowa nie zakończyła się w 1945 roku. Obecnie spłacam kredyt hipoteczny na mieszkanie w Zielonej Górze (niemiecki Gruenberg). Moja obecność tam jest pośrednią konsekwencją II wojny światowej. Moi rodzice mieszkali we wschodniej Polsce przed II wojną światową. Obaj byli więźniami komunistycznych obozów koncentracyjnych w północnej Rosji po II wojnie światowej. Ich rodzinne nieruchomości znajdują się w obecnych granicach Białorusi. Ich gospodarstwa zostały zajęte przez władze radzieckie podczas okupacji tego obszaru po 1945 roku.

W którą stronę by nie spojrzeć, druga wojna światowa nie chce zniknąć.

@LechSBorkowski

Categories
Blog-PL

Produkcja fałszywych narracji

Komentarz do artykułu We must support the citizens of Belarus during this brutal state crackdown, Renatas Norkus, Lithuanian Ambassador to the UK, Arkady Rzegocki, Polish Ambassador to the UK, and Dr Jonathan Eyal, Associate Director at Royal United Services Institute, The Sunday Telegraph, 8 lutego 2021. Wersja angielska: Production of fake narratives.


Lech S Borkowski comment in The Sunday Telegraph 8 February 2021
Lech S Borkowski, komentarz w The Sunday Telegraph 8 lutego 2021

8 Feb 2021 12:21AM

“Podobnie, jak Polska, której ruch solidarności cztery dekady wcześniej wywołał serię rewolucji kończących rządy sowieckie w Europie Centralnej i Wschodniej i utorował drogę pokojowemu przejściu do demokracji w regionie w końcu lat 1980”

Jest to stwierdzenie fałszywe i jednocześnie kluczowy element najnowszej mitologii. Ruch Solidarności był zorganizowany przez reżim komunistyczny w celu przejścia do następnej fazy dyktatury, jaką jest dyktatura ‘below-the-line’, czyli ‘pod powierzchnią’ lub inaczej ‘skrywana’. W tej fazie akty represyjne są bardziej starannie skrywane i maskowane. Dowody kontynuowanej przemocy są jednak wyraźnie widoczne, jeśli się wie, gdzie ich szukać.

Wiodący członkowie polskiej ‘opozycji’ wywodzą z kręgów samego reżimu.

Zachód jednak nie potrafił poprawnie zinterpretować nawet najbardziej podstawowych elementów tej komedii.

Polskie państwo nadal kontynuuje stosowanie metod komunistycznych i łamie prawa człowieka. W 2015 roku władze państwowe wydały fałszywe oświadczenie, że moja żona pianistka Małgorzata Głuchowska nie może dalej pracować jako nauczyciel fortepianu w państwowej szkole muzycznej i musi być wyrzucona z pracy. W dokumentach sfabrykowanych przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w Zielonej Górze znajduje się orzeczenie w stylu sowieckim wydane przez psychologa oskarżające moją żonę o bliżej nieokreślone urojenia. Są to metody komunistyczne, których Zachód nie chce zauważyć i o których nie chce informować. Nagrania dźwiękowe dwóch rozmów z psychologiem, którym moja żona została poddana pod groźbą utraty pracy, są dostępne w serwisie Youtube. Polskie władze otrzymały szczegółowe informacje o działaniach przeciw naszej rodzinie, ale wybrały ochronę wykonawców brudnej roboty.

Nasza rodzina jest obiektem działań przestępczych z powodu więzienia moich rodziców w komunistycznych obozach koncentracyjnych w północnej Rosji, a ja zawsze popierałem ich decyzje. Zostałem wyrzucony z Wydziału Fizyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w 2015 po prawie dwóch dziesięcioleciach nękania, znęcania się i złego traktowania. Mam doktorat uniwesytetu amerykańskiego. Tu można przeczytać więcej na ten temat: https://lsborkowski.com/pol/

Kłamstwa, fałszerstwa i produkcja fałszywych narracji, cała mitologia bohaterskiej ‘opozycji’ są dobrze przećwiczone w Europie wschodniej. Tutaj nie było żadnego przejścia do uczciwości i autetyczności. Ludzie tak przywykli do kłamstw i fałszerstw w życiu codziennym, że łamanie prawa nie robi na nikim wrażenia.

Podobna komedia jest odgrywana dziś na Białorusi. Tam wychodzący na ulicę spełniają życzenie reżimu.

Bieżący artykuł jest także podporządkowany narracji komunistycznej/rosyjskiej, z której wyeliminowano okupację Polski wschodniej przez Związek Radziecki od roku 1939 i działania ludobójcze przeciwko polskiej ludności oraz każdemu opierającemu się komunizmowi.

Dzisiejsza Białoruś jest tworem komunistycznym. Nie ma nic wspólnego z Unią polsko-litewską. Ambasadorowie Litwy i Polski popełniają w artykule historyczne fałszerstwo.

Moi rodzice mieszkali w Polsce wschodniej, która została później podzielona na tzw. sowieckie ‘republiki’ ukraińską, białoruską i litewską. Zostali pozbawieni polskiego obywatelstwa w wyniku nielegalnej umowy w Jałcie, zawartej za plecami polskiego rządu. Niestety, rządy Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych uczestniczyły w tym akcie, wbrew woli ludności, nie mając do tego ani moralnych ani prawnych podstaw.

https://twitter.com/lechsborkowski

Categories
Blog-PL

Komedia International

Komentarz do artykułu Alexei Navalny has prisoner of conscience status revoked by human rights group Amnesty International, Amnesty International cofnęła Nawalnemu status więźnia sumienia, Marc Bennetts w The Times, 24 lutego 2021. Zamieściłem tekst pod artykułem na stronie internetowej gazety, gdzie został natychmiast zablokowany, a później usunięty. Wersja angielska: Comedy International.


Lech S Borkowski comment in The Times 24 February 2021
Lech S Borkowski, komentarz w The Times 24 lutego 2021
Lech S Borkowski comment in The Times 24 February 2021 blocked
Lech S Borkowski, komentarz w The Times 24 lutego 2021 został natychmiast zablokowany

Komedia trwa. Amnesty International ignoruje obecność pomników Dziuerżyńskiego w Rosji, ulic i miast jego imienia. Nie zauważyłem, że Nawalny lub ktokolwiek inny w Rosji protestował przeciwko ich obecności. Czy Amnesty zapytała, dlaczego rosyjscy “dysydenci” milczą w sprawie zbrodni komunistycznych?

Nawalny jest projektem państwowym. Promowanie korupcji jako głównej kwestii w państwie uformowanym na komunistycznym ludobójstwie jest oczywistym odwracaniem uwagi. Zbrodnie te są oczywiście tabu zarówno w Rosji, jak i wśród działaczy Amnesty.

Chciałbym również przypomnieć Amnesty, że informowaliśmy ich o sprawie Małgorzaty Głuchowskiej w Polsce, pianistki i nauczycielki fortepianu, która została wyrzucona z pracy w 2015 roku. Podczas rutynowych badań w ramach służby medycyny pracy polskie władze poddały ją dwóm upokarzającym wizytom u psychologa pod groźbą utraty pracy w instytucji państwowej. Sfabrykowały fałszywe oświadczenie podpisane przez psychologa i lekarzy medycyny pracy, twierdząc, że nie była w stanie dalej wykonywać swojej pracy. Była najlepszą nauczycielką fortepianu w Państwowej Szkole Muzycznej w Zielonej Górze. Jej uczniowie zdobyli najwięcej nagród na krajowych i międzynarodowych konkursach pianistycznych. Wcześniej napisaliśmy wiele listów do władz państwowych w Polsce, ujawniając łamanie przez nich prawa i praw człowieka.

Opublikowaliśmy na Youtube nagrania dźwiękowe rozmów mojej żony z psychologiem. Po pierwsze, państwo przymusem poddające kogoś wizycie u psychologa jest wyraźnie totalitarne. Po drugie, jeśli ktoś tutaj nie nadaje się do kontynuowania pracy w swoim zawodzie, to są to psycholog, lekarze medycyny pracy uczestniczący w tej operacji, a także rządzący i prokuratura, które sfałszowały postępowanie po naszych doniesieniach i chroniły bezpośrednich sprawców.

Zapraszam Amnesty i inne organizacje praw człowieka, aby zaangażowały się w naszą sprawę. Wyjdźcie ze swojego kokonu i zobaczcie prawdziwy świat.

Kampania przeciwko naszej rodzinie trwała latami. Informowaliśmy wiele osób w różnych krajach, ale do tej pory nikt w mediach ani wyżej wymienionych organizacjach nie poprosił o kontakt i informacje.

@LechSBorkowski

Categories
Blog-PL

Parlament Europejski ignoruje ofiary metod komunistycznych

Komentarz do artykułu redakcyjnego The Times view on Russia sanctions: Punishing Putin, 23 lutego 2021. Wersja angielska: EU Parliament ignores victims of Communist methods.


Lech S Borkowski comment The Times 23 February 2021
Lech S Borkowski, komentarz w The Times 23 lutego 2021

Polskie władze użyły służby medycyny pracy przeciwko mojej żonie w 2015 roku. Wydane zostało fałszywe oświadczenie lekarskie, aby wyrzucić ją z pracy pianistki i nauczycielki fortepianu w Państwowej Szkole Muzycznej w Zielonej Górze. Dokonano tego za zgodą rządu. Mamy szczegółowe dowody, w tym nagrania dźwiękowe, które są dostępne na YouTube. Moja żona została oskarżona przez psychologa o nieokreślone urojenia. Pod groźbą utraty pracy została zmuszona do dwukrotnej wizyty u psychologa w ramach rutynowej kontroli medycyny pracy.

Wcześniej napisaliśmy wiele listów do przedstawicieli aparatu państwowego, wskazując na łamanie prawa i praw człowieka podczas wieloletniej intensywnej kampanii przeciwko naszej rodzinie. Kilkakrotnie powiadamialiśmy o tym posłów do Parlamentu Europejskiego. Zignorowali nas. Skontaktowaliśmy się również z organizacjami praw człowieka, które milczały.

Europa lubi deklaracje dotyczące praw człowieka, ale nienawidzi współpracy z ofiarami i zrobienia czekogolwiek rzeczywistego.

Członkowie mojej rodziny, w tym moi rodzice, obywatele polscy, byli więźniami komunistycznych obozów koncentracyjnych w północnej Rosji po II wojnie światowej. W Parlamencie Europejskim jest miejsce dla członków komunistycznych organizacji totalitarnych, ale w kraju Unii Europejskiej nie ma miejsca dla ofiar metod komunistycznych.

@LechSBorkowski

Categories
Blog-PL

Doświadczenie zawodowe

Komentarz do artykułu Morgan Sondelmeier w The Telegraph The Uber ruling is meddlesome over-regulation – which will ultimately backfire, Wyrok w sprawie firmy Uber jest nadmierną ingerencją i przyniesie niekorzystne skutki, 19 lutego 2021. Wersja angielska: Work experience.


Lech S Borkowski comment The Telegraph 19 February 2021Lech S Borkowski, komentarz w The Telegraph 19 lutego 2021

19 Lutego 2021 20:43

Wątpię, by autorka pracowała na najniższych szczeblach samozatrudnienia. Wygláda na to, że nie kontaktowała się z samymi pracownikami Ubera. Wydaje się jej, że może pisać w imieniu wszystkich innych, nie mając doświadczenia podobnego rodzaju ani nie zbierając opinii pracowników Ubera.

Kiedy przyjechałem do Londynu w 2016 roku, musiałem szybko znaleźć pracę. Przyjechałem, bo zostałem zwolniony z uniwersytetu w Polsce, gdzie pracowałem jako profesor fizyki. Moja żona pianistka została zwolniona z pracy w państwowej szkole muzycznej. Nasza rodzina od bardzo dawna jest obiektem ostrych represji z powodów politycznych. Byliśmy zadłużeni i bardzo narażeni na utratę mieszkania w Polsce, za które wciąż spłacamy kredyt hipoteczny.

Chociaż mam wysokie kwalifikacje i doktorat uniwersytetu amerykańskiego, nikt nie czekał na mnie na terminalu autobusowym Victoria, gdzie przyjechałem pewnego czerwcowego poranka. Nie było komitetu powitalnego ani czerwonego dywanu. Nawet pokój, który zarezerwowałem przed wyjazdem z Polski, stał się nagle niedostępny.

W mojej pierwszej pracy sprzątałem sieć restauracji w nocy. Byłem zatrudniony przez belgijską sieć restauracji mającą wiele lokali w centrum Londynu. Moje podstawowe prawa były naruszane. Nie płacono mi za transport między restauracjami i za czas spędzony na przemieszczaniu się z jednego lokalu do drugiego. Czytałem ustawę regulującą płace pracowników w tych okolicznościach i było jasne, że firma naruszyła prawo. Nikt jednak nie chciał mnie słuchać. Mój litewski partner i ja zostaliśmy ostatecznie zwolnieni po 99 nocach ciągłej pracy bez czasu wolnego. Proponowano nam jedną noc wolną w tygodniu, ale nie tydzień wolnego po kilku tygodniach ciągłej pracy. Nasza propozycja miała większy sens, ponieważ dałaby nam czas na podróżowanie i odwiedzanie rodziny. Jedna noc w tygodniu mogła tylko zaburzyć nasz zegar biologiczny, nie dając żadnych korzyści. Otrzymaliśmy część należnych pieniędzy kilka miesięcy później po tym, jak wysłałem e-mail z wyszczególnieniem kwot, które firma nam jest winna i podstawą naszych obliczeń.

Było to poniżające doświadczenie.

W następnej pracy byłem samozatrudnionym roznosicielem ulotek. Teoretycznie byłem podwykonawcą firmy zajmującej się dystrybucją ulotek. Jednak w rzeczywistości byliśmy pracownikami. Każdego dnia musieliśmy pojawiać się w określonym miejscu gdzieś w Londynie o określonej porze i nie mieliśmy nic do powiedzenia na ten temat. Można było to tylko zaakceptować lub nie podejmować pracy. Czas rozpoczęcia nie podlegał negocjacji, nawet jeśli należało stawić się na obrzeżach Londynu na przykład o godzinie 6 rano z powodu wyjazdu do pracy daleko poza Londyn, gdy koordynator akcji ulotkowej nie chciał opóźnić czasu rozpoczęcia. Przejazd przez Londyn zajmuje parę godzin. Pracowaliśmy pod ścisłym nadzorem. Każdy kierownik zmiany był również osobą samozatrudnioną. Mówił nam, czego firma od nas oczekuje. Dziwaczne, prawda? Reprezentował wprawdzie firmę, ale nie był jej pracownikiem.

Byłem zmuszony przychodzić do pracy w stroju sportowym, chociaż nie powodowało to ani lepszej ani szybszej pracy. Było to po prostu mniej wygodne. Pewnego dnia byliśmy filmowani, wykonując jogging podczas dostarczania ulotek. Nie wyraziłem zgody na filmowanie. Najwyraźniej zrobiono to, aby zaimponować niektórym klientom. Zarówno filmowanie, jak i zmuszanie do biegania było upokarzające. Nie było jednak zbyt dużego wyboru. Wyrażenie krytycznego poglądu w pewnej sprawie spowodowało wezwanie do biura w zachodnim Londynie, gdzie najpierw kazano mi czekać pół godziny, po czym nastąpiła nieprzyjemna rozmowa z szefem biura. Celem było oczywiście zademonstrowanie, jak nieistotnym jest ktoś w mojej roli. Całkowicie upokarzające, ogromna strata czasu.

Firma chciała prezentować wizerunek osób wykonujących pracę dla zabawy i zarabiających przy okazji trochę pieniędzy. Logo firmy zawiera sylwetkę biegacza. Została ona oceniona bardzo pozytywnie w konkursie telewizyjnym kilka lat wcześniej. Rzeczywistość jest jednak inna.

Miałem także do czynienia z zastraszaniem i innymi niedogodnościami. Byłem więc czasami nękany w imieniu firmy przez innego samozatrudnionego podwykonawcę. To nienormalne. Zdarzały się też sytuacje kojarzące się z niewolnictwem, kiedy siedzieliśmy w samochodzie gdzieś poza Londynem i nikt nie mógł powiedzieć, jak długo będzie trwała taka sytuacja. To był rezultat czyjegoś złego planowania i nie płacono nam za czas spędzony na czekaniu.

Firma nie robiła nic, aby zatroszczyć się o potrzeby fizjologiczne. W tej pracy chodzi się nieprzerwanie przez 6-8 godzin. Co zrobić, jeśli pojawia się potrzeba fizjologiczne? Było to traktowane jako problem roznosiciela a nie firmy. Praca rozpoczyna się i kończy o o wyznaczonych godzinach. Przerwy na wizyty w toalecie nie były częścią harmonogramu i firma ignorowała ten problem.

Czy autorka artykułu ma podobne doświadczenie zawodowe?

Jeśli ktoś chciałby uzyskać więcej informacji na ten temat, może skontaktować się ze mną za pomocą Twittera.

@LechSBorkowski

 

Categories
Blog-PL

Rees, Nawalny, Colston, Dzierżynski

Komentarz do artykułu Marvin Rees: ‘When my pal Alexei Navalny is free, I’ll give him a grand tour of Bristol’, Marvin Rees: ‘po uwolnieniu Aleksieja Nawalnego oprowadzę go po całym Bristolu’, Matthew Campbell, The Sunday Times, 14 lutego 2021. Wersja angielska: Rees, Navalny, Colston, Dzerzhinsky.


Lech S Borkowski comment The Sunday Times 14 February 2021
Lech S Borkowski, komentarz w The Sunday Times 14 lutego 2021

W artykule w The Evening Standard z 8 czerwca 2020 r. Marvin J Rees powiedział

“Obawiam się jednak, że rasizm zwalcza się nie tylko poprzez obalanie posągów w przełomowych chwilach. Rasizm jest osadzony w systemie. To systematyczne pozbawianie ludzi szans i udziału we władzy”.

Nieco wcześniej pomnik Colstona w Bristolu, który był m.in. handlarzem niewolnikami, został obalony przez demonstrantów.

To systematyczne pozbawianie możliwości rozwoju i udziału w podejmowaniu decyzji jest faktem w Europie Wschodniej. Posągi Dzierżyńskiego stoją w rosyjskich miastach, niektóre wzniesione niedawno. Współczesna Rosja jest zbudowana na terrorze i ludobójstwie. Nawalny nie ma z tym problemu. Korupcja jest w Rosji kwestią nieistotną. Jest to historia zastępcza.

Szanowny panie Rees, możemy się spotkać. Mam doktorat z fizyki z uniwersytetu amerykańskiego i powiem panu, jak systematyczne odbieranie możliwości rozwoju i uczestnictwa w podejmowaniu decyzji odbywa się w Europie Wschodniej. Opowiem również, jak moja żona pianistka i ja zostaliśmy wyrzuceni z pracy w polskich państwowych instytucjach edukacyjnych za nasze przekonania i po prostu za to, kim jesteśmy.

@LechSBorkowski

Categories
Blog-PL

Fałszywy konflikt polityczny

Komentarz do artykuu Polish media stage blackout over advertising tax they say will harm press freedom, Polskie media publikują czarne strony po nałożeniu podatków na reklamy, Maria Wilczek, The Times, 10 lutego 2021. Wersja angielska: Fake political conflict.


Lech S Borkowski comment in The Times 10 February 2021
Lech S Borkowski, komentarz w The Times 10 lutego 2021

To jest fałszywy, inscenizowany konflikt. Zarówno media, jak i rząd należą do tej samej klasy rządzącej, która jest komunistyczną klasą rządzącą. W Polsce nie załamał się też komunizm, ani nie nastąpił powrót do autentyczności w życiu publicznym.

Ludzie Zachodu nie mogą pojąć koncepcji fałszywego konfliktu politycznego rozgrywanego publicznie w celu kontrolowania narracji. Jest to rzecz podobna do ustawionego meczu w sporcie. Konkurencja może być fałszywa również w biznesie.

Słowo kluczowe: prowokacja.

@LechSBorkowski

Page 1 of 5
1 2 3 5