Categories
Blog-PL

Bohater kolektywny

Komentarz do artykułu Belarus protests: Opponents of Lukashenko lose heating and water, Protesty na Białorusi: oponenci Łukaszenki tracą ciepło i wodę, Marc Bennetts, The Times, 18 listopada 2020. Wersja angielska: Collective protagonist.


Lech S Borkowski comment in The Times 18 November 2020
Lech S Borkowski, komentarz w The Times, 18 listopada 2020

Ach, wirtualna polityka BeLaLandu.

“Mieszkańcy powiedzieli, że bio-toalety pomalowane w czerwono-białe flagi opozycji zostały dostarczone do dzielnicy rano w dniu, w którym krany wyschły. Nie jest jasne, kto to zrobił, ale niektórzy mieszkańcy podejrzewają, że ruch był celowym aktem kpiny ze strony urzędników sympatyzujących z Łukaszenką.”

Cała sprawa jest kpiną. Reżim i jego “opozycja” są doskonale zgodni w sprawie biało-czerwono-białych flag i symboliki Wielkiego Księstwa Litewskiego, herbu Pogoni i flag Księstwa, podczas unii z Polską w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Teraz reżim stara się przywłaszczyć tę historię jako własną, udając, że robi to opozycja. Białoruś jako państwo nie ma historii. Mamy tu do czynienia z długofalowym myśleniem historycznym.

Ktoś musi zapłacić za te wszystkie rekwizyty wystawiane podczas “protestów” i je wykonać. Jak to zwykle bywa w krajach komunistycznych, bohater jest kolektywem, a fałszywa opowieść przedstawiana jest jako wyjaśnienie sytuacji.

Masowe “protesty” i przejawy jakiejś dezaprobaty nie są niczym nowym. Zrobiono to wiele razy wcześniej. Potępiano kapitalistów, zamożniejszych rolników, ludzi niezależnych umysłów, skompromitowanych komunistycznych urzędników. To, co widzimy dzisiaj, nie jest niczym nowym.

“Protestujący” żyją wśród kłamstw i praktykują kłamstwa w życiu codziennym.

@LechSBorkowski

Categories
Blog-PL

15 października 2004

Komentarz do artykułu […] abuse scandal tarnishes John Paul II’s sainthood, “… skandal kładzie się cieniem na wizerunku świętego Jana Pawła II”, Philip Willan, The Times, 16 listopada 2020. Komentarz zamieściłem około godziny 1 w nocy. Został zatrzymany do przedpołudnia, kiedy wreszcie został odblokowany. Pełny tekst komentarza jest pokazany na górnym obrazku. Wersja angielska: 15 October 2004.


Lech S Borkowski comment in The Times 16 November 2020
Lech S Borkowski, komentarz w The Times 16 listopada 2020
LS Borkowski comment in The Times 16 November 2020
Komentarz został przetrzymany przez The Times od ok. 1 w nocy do późnego przedpołudnia, 16 listopada 2020

Problemów z Janem Pawłem II jest więcej. Nie zostały one poruszone w artykule i nie były nigdy przedmiotem dociekań w mediach.

Artykuł wymienia George’a Weigela, hagiografa Jana Pawła II. W artykule Pope John Paul II’s Soviet Spy, “Sowiecki szpieg Jana Pawła II”, w The Wall Street Journal 14 maja 2020 Weigel napisał

“Badacze mrocznych sztuk zimnej wojny wiedzą, że komunistyczne służby wywiadowcze głęboko przeniknęły do Watykanu w latach 70. Jednak niewielu wie, że papież Jan Paweł II, którego stulecie przypada na 18 maja, miał swojego tajnego agenta w Związku Radzieckim w latach 80.”

Jan Paweł II obchodził w 2004 r. 26 rocznicę swojego pontyfikatu. Było tylko jedno wydarzenie poświęcone tej uroczystości: koncert Chóru Armii Czerwonej w Watykanie w dniu 15 października 2004 r., transmitowany w rosyjskiej i włoskiej telewizji. Ostatnią pieśnią wieczoru była “Oka”, hymn Pierwszej Dywizji przyszłej polskiej armii komunistycznej, utworzonej w Związku Radzieckim w 1943 roku. Co ciekawe, nikt w mediach nie skomentował tego faktu.

Red Army Choir performing in the Vatican on 15 October 2004
Chór Armii Czerwonej wystąpił w Watykanie 15 października 2004

Słowa kluczowe w tytule tamtego artykułu: “papież Jan Paweł II” i “radziecki szpieg” rzeczywiście wydają się trafne, ale w sposób dla większości nieoczekiwany.

Szybkość kanonizacji JPII była raczej wynikiem interwencji dość ziemskiej siły, a problemy opisane w artykule, choć rzeczywiście bardzo przykre, nie są jedynymi.

@LechSBorkowski

Categories
Blog-PL

Nieciągłości i bezsensowności

Komentarz do artykułu Polish nationalists clash with police at Independence Day rally in Warsaw w The Times, 12 listopada 2020. Wersja angielska: Discontinuities and incongruities.


Lech S Borkowski comment The Times 12 November 2020
Lech S Borkowski, komentarz w The Times 12 listopada 2020
The Times usunął komentarz

Opowieść w artykule jest mocno osadzona w ogólnej narracji komunistycznej, w mitologii komunistycznej.

Rzekomi ‘nacjonaliści’ w artykule są ludźmi klasy rządzącej. Nowa klasa rządząca jest tożsama z wcześniejszą klasą rządzącą. Są to ci sami ludzie i ich dzieci. Te symulowane demonstracje są w najlepszym interesie klasy rządzącej.

Mitologia, której częścią jest artykuł, może się utrzymać jedynie za pomocą cenzury i pomijania oceanu niewygodnych informacji.

Znam ten kraj bardzo dobrze. Znam oszukującycb i kłamiących reprezentantów aparatu państwowego, którzy oszukują, kłamią i fałszują w ten sam sposób, co przed 1990. Moja rodzina i ja byliśmy obiektem niezliczonych przypadków łamania prawa na przestrzeni dekad, niezależnie od fasady profilu politycznego deklarowanego przez kolejne rządy uprawiające pozory sprawowania władzy. The modus operandi tych bezprawnych działań pozostał niezmieniony w ciągu kilku dekad. Ludzie zaangażowani w te działania przestępcze są chronieni przez władze i zostali nagrodzeni awansami na wyższe stanowiska.

Artykuł w The Times jest oparty między innymi na niejawnym założeniu, że zmiany lat 1989-90 wiązały się z gigantycznym upadkiem dyktatury kłamstw i przejściu do nieograniczonego autentyzmu w życiu publicznym. To nonsens.

Jeżeli zajdzie potrzeba, można szybko uruchomić nowe fałszywe partie i nowe fałszywe ruchy społeczne. Większość czytelników nie zauważy nieciągłości i wewnętrznych bezsensowności tych opowieści politycznych. Technologia polityczna i społeczna w krajach komunistycznych jest bardzo zaawansowana. Czytelnikom zagranicznym jest trudniej ze względu na barierę językową i zdecydowanie inne doświadczenia historyczne.

Przedstawienie trwa.

@LechSBorkowski

Categories
Blog-PL

Dynamika rewolucyjna

Komentarz do artykułu As Polish abortion laws tighten women fear an impossible choice, Kasia Stręk i Peter Conradi, The Sunday Times, 8 November 2020, online 7 listopada 2020. Wersja angielska: Revolutionary dynamics.


Lech S Borkowski comment on The Sunday Times article 8 November 2020, part 1
Lech S Borkowski, komentarz w The Sunday Times, 8 listopada 2020, część 1
Lech S Borkowski, comment on The Sunday Times article, 8 November 2020, part 2
Lech S Borkowski, komentarz w The Sunday Times, 8 listopada 2020, część 2

Ta sprawa jest rozgrywana jak typowa komunistyczna polityczna opera mydlana. Hiperaktywność tysięcy ‘protestujących’ w kraju bez żadnego kapitału społecznego, niektórzy niosący tablice z wulgarnymi napisami. Wydawałoby się, że emocje sięgają zenitu. Naprawdę? Cóż, niezupełnie.

Jak widać na zdjęciu dołączonym do artykułu, niektóre z tych zgromadzeń odbyły się w Warszawie przed pomnikiem rządów komunistycznych w Polsce, tak zwanym Pałacem Kultury i Nauki, wzniesionym w pierwszej połowie lat 1950-ch.

Adres tego monstrualnego budynku to Pałac Kultury i Nauki, Plac Defilad 1, 00-901 Warszawa. Mieści się w nim zarząd Polskiej Akademii Nauk. W czasie trzydziestu lat, jakie upłynęły od rzekomego upadku komunizmu, Akademia Nauk pozostała wierna swym totalitarnym początkom w 1951 i swej totalitarnej lokalizacji. Komunistyczna pałka dominująca nad Warszawą nie została usunięta.

Mówi się nam teraz, że to Kościół katolicki dominuje w życiu publicznymi i sprawach politycznych. Jednak ta interpretacja nie zgadza się z rzeczywistością. Komuniści całkowicie podporządkowali sobie kościół w pierwszych latach swoich rządów po drugiej wojnie światowej. Prymas Węgier kardynał Jozsef Mindszenty, który twardo sprzeciwiał się komunistycznej kontroli kościoła na Węgrzech został pozbawiony tytułu kardynała przez papieża Pawła VI w 1973.

Polski papież Jan Paweł II, którego The Times w innym artykule nazywa ‘papieżem polskim, autorytetem duchowym stojącym za procesem obalenia komunizmu’, nie był autorytetem duchowym w tym procesie, ponieważ żadnego obalenia komunizmu nie było. Było to zaplanowane przez komunistów przejście od dyktatury jawnej do dyktatury skrywanej, zamaskowanej jako symulowana i sterowana demokracja.

W 2004 papież Jan Paweł II świętował 26 rocznicę swojego pontyfikatu koncertem Chóru Armii Czerwonej w sali audiencji papieskich. Ostatnią piosenką tamtego wieczoru była “Oka”, hymn pierwszej polskiej dywizji komunistycznej uformowanej w Związku Radzieckim w 1943. Koncert był transmitowany do Włoch i Rosji. Rosjanie tym samym ogłosili bardzo wyraźnie: ‘drodzy towarzysze, to jest nasz człowiek’.

Nie było szans, aby duchowny o nastawieniu antykomunistycznym piął się po szczeblach hierarchii kościelnej bez żadnej interwencji komunistów. To niemożliwe. Można to sobie wyobrazić jedynie w bajkach.

Niestety, The Times dokłada się do tej mitologii współczesnej bezkrytycznym publikowaniem artykułów, których cała konstrukcja jest błędna.

Należy także zrozumieć, że pojęcie prawa w Polsce ma sens głównie abstrakcyjny. Jego znaczenie jest takie jak przed 1990. Znaczenie ma nie sucha litera prawa, ale “dynamika rewolucyjna” w sensie opisanym przez Stanisława Mackiewicza w książce “Myśl w obcęgach”. Państwo jest zasadzie organizacją przestępczą i nie zależy od oficjalnie głoszonego profilu politycznego rządu. Było ono równie przestępcze dwadzieścia i dziesięć lat temu, jak dzisiaj.

Polska jest udoskonaloną dyktaturą komunistyczną w przebraniu. Dyktatura adaptuje się i ewoluuje.

@LechSBorkowski

Pod tym tekstem podpisuje się także moja żona Małgorzata Głuchowska, pianistka i nauczyciel fortepianu, usunięta z pracy w instytucji państwowej w 2015 w wyniku działań przestępczych aparatu państwowego.

Categories
Blog-PL

Kolektywna kontrola i zarządzanie życiem

Komentarz do artykułu redakcyjnego The Times view on Poland’s new abortion ban: Law and Injustice w The Times, 3 listopada 2020. Wersja angielska: Collective control and management of life.


Lech S Borkowski comment on op-ed article in The Times 3 November 2020
Lech S Borkowski, komentarz do artykułu redakcyjnego w The Times 3 listopada 2020

Dziennikarze i redaktorzy gazety The Times ignorują najbardziej podstawowe elementy polskiej rzeczywistości. Być może jest nawet gorzej. Może nie starają się zrozumieć.

Polska jest krajem komunistycznym, ale w redakcji najwyraźniej przyjęli, że cały totalitaryzm, cała kontrola i szczegółowe zarządzanie najmniejszymi szczegółami życia magicznie zniknęły i próbują wcisnąć swoje interpretacje w ramy odpowiednie dla krajów zachodnich o doświadczeniu nietotalitarnym. Demonstracja w Warszawie oznacza co innego niż demonstraja w Londynie.

Błędem jest pisanie, że Polska przeszła od ekstremów kolektywnej kontroli i zarządzania wszystkimi aspektami życia do ekstremów wyobrażonego życzenia jednego człowieka, narzuconego całemu krajowi. To niepoważne.

Religia katolicka siłą dominującą w Polsce? Nie. Ona jest jedynie wygodną przykrywką. Klasa rządząca jest ta sama, co przed 1990. Również reguły gry są te same, co przed 1990. Jedynie dekoracje są inne.

Media zachodnie straciły wątek dawno temu. Wierzą w magiczny upadek komunizmu, odrodzenie demokracji i masowe przejście do autentyzmu w życiu publicznym. Jednak ta teoria nie znalazła potwierdzenia w okopach życia codziennego.

Jarosław Kaczyński i cały tłum ludzi wokół niego wywodzą się z rodzin uprzywilejowanych przez władze komunistyczne. Przeszli szkolenie w technologii politycznej. Cała sprawa ‘upadku komunizmu’ jest fałszem. Ludzie ‘protestujący’ przeciwko na ulicach przeciwko nim pochodzą z tej samej klasy rządzącej. Jest to konflikt pozorowany, nieautentyczny. Jeden z wielu.

@LechSBorkowski

Categories
Blog-PL

Mity i fantazje w The Times

Komentarz do artykułu Regimes have learnt not to fear street protests, Reżimy nauczyły się nie obawiać protestów ulicznych, Roger Boyes w The Times, 27 października 2020. English version: Myths and fantasies in The Times.


Lech S Borkowski The Times 28 October 2020
Lech S Borkowski, komentarz w The Times, 28 października 2020

“Demokratyczne powstanie, które śledziłem najbardziej dokładnie, wzrost, upadek i ponowny wzlot Solidarności w Polsce w latach 1980-ch i 1990-ch, wciąż jest dobrą lekcją dla dzisiejszych rewolucjonistów.”

Roger Boyes donosił najwyraźniej z kraju Po La Land, nie z Polski. Solidarność była stworzona i kontrolowana przez komunistycznych strategów politycznych. Miliony ludzi się przyłączyły, kiedy uznały, że będzie to przez władze tolerowane. Mój ojciec, robotnik w fabryce odzieżowej również się przyłączył.

Będąc studentem pierwszego roku chemii, wziąłem udział w dwutygodniowym studenckim strajku okupacyjnym na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Później okazało się jednak, że i strajki robotnicze i studenckie były zaaranżowane przez komunistów.

Zapewne wiadomo wam, że jedną z kluczowych postaci ‘opozycji’ był Adam Michnik, syn sowieckiego agenta ofiarnie działającego w latach 1930-ch na rzecz przyszłej sowieckiej okupacji Polski wschodniej. Matka Michnika miała doktorat z historii i również była oddaną komunistką. Jego przyrodni brat Stefan był komunistycznym sędzią wojskowym odpowiedzialnym za zamordowanie wielu polskich oficerów, którzy walczyli przeciwko nazistowskim Niemcom i sprzeciwiali się komunistom po drugiej wojnie światowej.

Władze komunistyczne zainscenizowały fałszywy upadek władzy komunistycznej. Adam Michnik został redaktorem naczelnym gazety codziennej o największym nakładzie.

Moja żona pianistka została wyrzucona z pracy jako nauczyciel fortepianu w Państwowej Szkole Muzycznej w Zielonej Górze w 2015. Była najlepszym nauczycielem fortepianu w tej szkole. Jej dziadek walczył przeciwko nazistowskim Niemcom w 1939, był więziony w Związku Sowieckim w 1940-1941, później walczył w polskich siłach zbrojnych na froncie zachodnim. Kiedy wrócił do Polski w 1947, został natychmiast aresztowany i uwięziony.

Ja również zostałem wyrzucony z pracy na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu w 2015, gdzie pracowałem jako doktor habilitowany na Wydziale Fizyki. Mam doktorat dobrze znanego uniwersytetu amerykańskiego. Moi rodzice i wielu członków rodziny mojej mamy byli więźniami komunistycznych obozów koncentracyjnych po drugiej wojnie światowej.

The Times publikuje mity i fantazje na temat Polski.

@LechSBorkowski

P.S. The Times przetrzymał mój tekst przez około pięć godzin, po czym pozwolił mu się w końcu pojawić pod komentowanym artykułem. Gazeta aresztowała informacje, które powinny być wiedzą powszechną. Jest to interesująca analogia do uwięzień, o których napisałem w moim komentarzu.
@LechSBorkowski

Categories
Blog-PL

Neuronalne korelaty świadomości

Komentarz do recenzji Hitler and Stalin by Laurence Rees review: a tale of two tyrants, “Hitler i Stalin” Laurence’a Reesa, Robert Gerwarth w The Telegraph, 26 października 2020. Wersja angielska: Neural correlates of consciousness.


Lech S Borkowski comment The Telegraph 26 October 2020
Lech S Borkowski, komentarz do recenzji “Hitler and Stalin by Laurence Rees book review” w The Telegraph, 26 października 2020

Druga wojna światowa i związane z nią wydarzenia są zwykle postrzegane z perspektywy w większości militarnej. Rozpoczęła się [data], zakończyła się [data]. [liczba] mln ofiar.

Moja rodzina pochodzi z Polski wschodniej, która doznała trzech okupacji w czasie wojny i po niej: sowiecka 1939-1941, niemiecka 1941-1944 i ponownie sowiecka od 1944.

Wojna nie skończyła się w 1945. Moi rodzice i inni członkowie rodziny byli uwięzieni w obozach koncentracyjnych w Związku Sowieckim przez wiele lat po zakończeniu drugiej wojny światowej. Mój wujek był torturowany do stanu, w którym nie znał swojego imienia. Był trwale okaleczony. Technicznie żywy, umarł jako istota ludzka.

Moja mama także ucierpiało ogromnie. Druga wojna światowa była bardzo okrutna, ale prawdziwe piekło nastało po 1945. Wojna przeciwko naszej rodzinie nigdy naprawdę się nie skończyła. W 2015 moja żona i ja zostaliśmy wyrzuceni z naszych miejsc pracy w Polsce, ponieważ neuronalne korelaty naszej świadomości wykazywały cechy zakazane i przez klasę rządzącą zainstalowaną w wyniku okupacji komunistycznej.

Nasza rodzina ucierpiała zarówno z rąk nazistów, jak i komunistów. Dziadek mojej żony walczył przeciwko inwazji niemieckiej w 1939, był następnie więziony przez Sowietów w 1940-41, a później walczył w siłach alianckich na froncie zachodnim, a po powrocie do Polski w 1947 znów został uwięziony przez komunistów.

O ile druga wojna światowa jest rozumiana jako kampania wojskowa zakończona w 1945, związana z nią przemoc jest kontynuowana w formie cywilnej przeciwko cywilom. Polska rozumiana jako cywilizacja rozwinięta na przestrzeni stuleci została zniszczona. Dziś ta sama nazwa jest używana przez komunistyczną podróbkę.

@LechSBorkowski

Research

Categories
Blog-PL

Druga wojna światowa zredukowana do karykatury

Drugi komentarz do artykułu Hitler and Stalin by Laurence Rees review, David Aaronovitch, The Times, 23 października 2020. Wersja angielska: WWII history reduced to caricature.


Lech S Borkowski, WWII history reduced to caricature, comment The Times 26 October 2020
Lech S Borkowski, komentarz w The Times, 26 października 2020

26 października 2020

Chciałbym wrócić do drugiego akapitu recenzji, którą skomentowałem już wcześniej. Cały artykuł jest oparty na koncepcji symetrii dwóch dyktatur.

“Jednym z miast anektowanych przez Sowietów był Lwów, który włączyli do Ukrainy.”

Ukraińskiej “republiki” sowieckiej.

“Kiedy niemieckie wojska zbliżało się do Lwowa, lokalne NKWD —wewnętrzna służba bezpieczeństwa — dokonała masakry 4000 więźniów politycznych osadzonych w więzieniu Brygidki. Kilka tygodni później niemieccy okupanci namówili lokalnych Ukraińców do zamordowania 4000 Żydów w odwecie. Było to coś w rodzaju krwawej symetrii.”

Jest błędne przedstawienie rzeczywistości. Tu nie ma symetrii. Zabici przez Sowietów byli obywatelami Polski pochodzenia polskiego i ukraińskiego. Zabici przez Niemców również byli obywatelami Polski. Pominięcie ich obywatelstwa jest korzystne dla narracji komunistycznej. Związek Radziecki działał za pośrednictwem swoich agentów przed drugą wojną światową, takich jak ojciec jednej z dominujących dzisiaj postaci w polskich mediach, w celu organizacji poparcia dla zagarnięcia terytorium Polski wschodniej. Okupacja Polski wschodniej przez Związek Radziecki w latach 1939-1941 i ponownie po 1944 była odpowiednio manipulowana przez Moskwę. Ogłoszenie, że Polska jest martwa, pomijanie obywatelstwa ofiar i skupianie się zamiast tego na ich pochodzeniu etnicznym, przy jednoczesnej eliminacji Polaków z opisu sytuacji, jest częścią tej narracji komunistycznej.

Nazistowscy okupanci zabijali także profesorów uniwersytetów polskich we Lwowie.

Polska była jedynym znaczącym krajem, który walczył przeciwko obu tym państwom totalitarnym.

@LechSBorkowski

P.S. Zwróćmy uwagę na podpisy pod zdjęciami obu dyktatorów:

“Adolf Hitler zawsze planował atak na ZSRR”.

“Józef Stalin nie posłuchał ostrzeżeń o agresji niemieckiej”.

Komunistyczna karykatura II wojny.

Categories
Blog-PL

Autor nie zaimponował

Krótki komentarz do artykułu Headbutted and kicked in the ribs — Belarusian police gave me a taste of the brutality meted out to protesters, Uderzony “z byka” i kopnięty w żebra — białoruska policja dała mi odczuć brutalność wobec protestujących, Gareth Browne w The Times, 19 października 2020. Wersja angielska: Not impressed.


Lech S Borkowski comment The Times 19 October 2020
Lech S Borkowski, komentarz w The Times 19 października 2020

Przykro mi, ale autor nie zaimponował. Osoby, które nie doświadczyły życia w kraju komunistycznym mogłyby być pod wrażeniem, ale nie ja.

Reżim inscenizuje protesty, aby zorganizować przejście do kolejnej fazy, jaką jest fałszywa demokracja. Protestujący są ludźmi reżimu. Chcą wytworzyć mit założycielski dla następnego etapu, jakim jest dyktatura skrywana, innymi słowy dyktatura “pod powierzchnią”.

Piszę to jako syn byłych więźniów komunistycznych obozów koncentracyjnych w północnej Rosji, Bolesława Borkowskiego i Ireny Ostrowskiej.

@LechSBorkowski

Categories
Blog-PL

Więcej sceptycyzmu

Krótki komentarz do artykułu Cleaner beats Putin’s man in local Russian poll, Sprzątaczka wygrywa z człowiekiem Putina w wyborach lokalnych w Rosji, Marc Bennetts w The Times, 1 października 2020. Wersja angielska: Higher degree of skepticism.


Lech S Borkowski comment on The Times article by Marc Bennetts 1 October 2020
Lech S Borkowski, komenmtarz w The Times 1 października 2020

Mój wcześniejszy krótki komentarz został usunięty. Napisałem następująco:

“Opowieść wygląda na wyprodukowaną raczej niż autentyczną. Wyprodukowaną w takim sensie, w jakim rosyjska ‘demokracja’ jest aranżowana i symulowana. Polityczna opera mydlana.”

Chciałbym podkreślić, że nie kwestionuję intencji autora artykułu ani jego pragnienia prawidłowego przedstawienia opowieści. Mówię jedynie, że historyjki pojawiające się w sferze publicznej Europy wschodniej należy traktować z większą ostrożnością i z większym sceptycyzmem niż na Zachodzie.

@LechSBorkowski

Page 1 of 3
1 2 3