Categories
Blog-PL

Uwierzyliście w nieistotną opowiastkę

Comment on the editorial article A reckoning is coming for Vladimir Putin in The Telegraph, 1 February 2021. English version: You have been told the wrong story.


Lech S Borkowski komentarz w The Telegraph 1 lutego 2021
Lech S Borkowski, komentarz w The Telegraph 1 lutego 2021

Nie chodzi tu wcale o Putina. Rosjanie i inni wschodnio-Europejczycy skutecznie wyćwiczyli zachodnio-Europejczyków w podążaniu za fałszywą narracją. Jak gdyby komunizm nigdy nie istniał i z ekstremów kolektywizmu Rosja, Białoruś, Polska przeniosły się do ekstremów rządów jednego człowieka (Kaczyński w Polsce rzekomo kieruje z ‘tylnego siedzenia’). To oczywiście nonsens.

Wspomniane protesty są inscenizowane. Po prostu nie rozumienie, że przedstawiono wam fałszywą opowieść.

@LechSBorkowski

https://lsborkowski.com/pol/

Komentarz został usunięty przez załogę gazety. Później tego samego dnia umieściłem następny komentarz, który obejmował również usunięty tekst.

Lech S Borkowski komentarz w The Telegraph 1 lutego 2021
Lech S Borkowski komentarz w The Telegraph 1 lutego 2021

Około 3:30 po południu umieściłem komentarz, który usunięto. Nie wiem, na jakiej podstawie? Umieszczam go jeszcze raz pomijając tym razem odsyłacz internetowy.

Uważam to za dość symboliczne, że opinia wyrażona przez syna ocalałych z radzieckich komunistycznych obozów koncentracyjnych jest eliminowana. Mój krótki tekst powyżej nie jest przypadkową uwagą. Opiera się na doświadczeniu i długoterminowej analizie narracji publicznej w Europie Wschodniej. Wątpię, że ktokolwiek wśród pracowników The Telegraph ma podobne powiązania rodzinne i doświadczenie podobne do mojego.

Jednolitość opinii i interpretacji niekoniecznie jest dowodem słuszności.

Promowanie korupcji jako głównej kwestii w Rosji przynosi oczywiste korzyści klasie rządzącej i Rosji w ogóle. Jest to bezpieczny temat i uniwersalny problem napotykany w różnych proporcjach na całym świecie. Komunistyczni technologowie polityczni zrozumieli dawno temu, że o wiele lepiej jest z góry zaprojektować i narzucić problem, a nie czekać, aż pojawi się spontanicznie i wymknie się spod kontroli. Kampania antykorupcyjna jest krytyką nieistotną. Rosyjskie struktury władzy i lojalności są zbudowane na komunistycznych fundamentach i terrorze. Kwestia korupcji, czy to realna, czy wyobrażona, jest wygodnym tematem ubocznym. Gdyby Nawalny był niezależną osobą, zostałby wyeliminowany bardzo wcześnie i nigdy byście o nim nie usłyszeli. Odpowiedni personel i techniki likwidacji mogą być zastosowane w dowolnym momencie, bez uciekania się do trucizny. Zamiast tego, powtarzający się cykl aresztowanie-uwolnienie-ponowne aresztowanie jest stosowany przez państwo rosyjskie głównie w celu pobudzenia zainteresowania spektaklem.

@LechSBorkowski

Categories
Blog-PL

Pomniki Dzierżyńskiego w Rosji

Komentarz do artykułu Lenin’s architect of red terror rises again, Architekt terroru Lenina znów na piedestale, Ben Macintyre, The Times, 16 września 2017.


Użyłem ostatnio Google Maps w celu zlokalizowania pomników Feliksa Dzierżyńskiego w Rosji. Jest ich wiele, w różnych częściach kraju. Oto przykład. Cytowane wpisy z Tweetera należą do wątku, w którym publikuję współrzędne geograficzne i zdjęcia miejsc kultu Dzierżyńskiego, organizatora komunistycznej tajnej policji.

Przestrzeń publiczna w Rosji ma charakter sowiecki i komunistyczny. Większość doniesień z Rosji ignoruje tę podstawową informację.

Moskwa (dwa pomniki), Sankt Petersburg, Saratow, Ufa, Wołgograd (dwa), Taganrog, Kirow, Krasnojarsk, Nowosybirsk, Dzierżyńsk, Orzeł, Kursk…

W Kirowie jest centrum handlowe nazwane imieniem Dzierżyńskiego. Wiele ulic i skwerów w Rosji nosi to imię.

Jest także pomnik Stalina w Jakucku odsłonięty w 2013.

Przerażające.

@LechSBorkowski

Categories
Blog-PL

Film BBC Pożyczone Pastwisko z 1960

Wersja angielska: BBC documentary Borrowed Pasture 1960

Borrowed Pasture 1960 BBC documentary directed by John Ormond, narrated by Richard Burton
Pożyczone Pastwisko, Borrowed Pasture, film dokumentalny BBC z 1960, reżyseria John Ormond, tekst czyta Richard Burton

Bohaterowie filmu dokumentalnego BBC Borrowed Pasture, Pożyczone Pastwisko, fotograf Eugeniusz Okołowicz i elektryk Włodzimierz Bułaj byli na początku drugiej wojny światowej, we wrześniu 1939, żołnierzami Wojska Polskiego. Następnie przedostali się na Litwę, gdzie zostali internowani, aby uniknąć niewoli u Niemców lub Rosjan. Sowieci zajęli Litwę wiosną 1940 roku i przenieśli internowanych Polaków do obozów rosyjskich. Wśród nich był również dziadek mojej żony Aleksander Głuchowski.

Włodzimierz Bułaj, electrician, former Polish Army WWII soldier, at the Penygaer Farm in Carmarthenshire, Wales, in 1960 documentary Borrowed Pasture
Włodzimierz Bułaj, elektryk, żołnierz armii polskiej w drugiej wojnie światowej, na Penygaer Farm w hrabstwie Carmarthenshire, Walia, w filmie dokumentalnym BBC Borrowed Pasture, Pożyczone Pastwisko, z 1960
Eugeniusz Okołowicz, photographer, former Polish Army WWII soldier, at the Penygaer Farm in Carmarthenshire, Wales, in 1960 documentary Borrowed Pasture
Eugeniusz Okołowicz, fotograf, żołnierz armii polskiej w czasie drugiej wojny światowej, na Penygaer Farm w harbstwie Carmarthenshire, Walia, w filmie dokumentalnym BBC Borrowed Pasture, Pożyczone Pastwisko, z 1960

Obozy, w których Włodzimierz/Wlodek Bułaj był przetrzymywany, są zaznaczone kolorem żółtym na załączonej mapie:

Litwa: Wiłkomierz
Związek Radziecki:
Juchnów, Kaługa Obłast, od 15 lipca 1940
Ponoj na Półwyspie Kola, Murmańsk Oblast, od 6 czerwca 1941
Juża, Iwanowo Obłast

Obozy, w których Eugeniusz Okołowicz był przetrzymywany, są zaznaczone kolorem niebieskim na mapie:

Litwa: Mejszagoła
Związek Radziecki:
Kozielsk, od 13 lipca 1940
Griazowiec, Wołogda Obłast, od 2 lipca 1941 do 3 września 1941

Znak pomarańczowy wskazuje Tatiszczewo w Obłasti Saratov, gdzie obaj dotarli we wrześniu 1941. Był to jeden z punktów zbornych dla żołnierzy polskich i ich bliskich po wypuszczeniu z obozów rosyjskich w następstwie niemieckiego ataku na Związek Radziecki w czerwcu 1941.

Locations associated with Włodzimierz Bułaj and Eugeniusz Okołowicz, Soviet camps 1940-1941
Miejsca związane z Włodzimierzem Bułajem i Eugeniuszem Okołowiczem. Kolor zielony – Penygaer Farm w Walii, żółty – obozy, w których Włodzimierz Bułaj był internowany i więziony w 1939-1941, niebieski – obozy, w których Eugeniusz Okołowicz był internowany i więziony w 1939-1941, pomarańczowy – Tatiszczewo, jeden z punktów zbornych żołnierzy polskich wypuszczonych z obozów rosyjskich po ataku Niemiec na Związek Radziecki.

Zwróćmy uwagę na położenie obozu Ponoj na końcu półwyspu Kola. Jest to tundra na pustkowiu, daleko od osad ludzkich. Sowieci nazwali to miejsce ‘punkt Ponoj’. Więźniów w tym obozie było około 4 tysięcy. Wielu z nich zmarłoby w nadchodzących miesiącach, gdyby byli trzymani tam dłużej. Dokumenty NKWD stwierdzają, że polscy jeńcy wojenni mieli być tam wykorzystani do budowy pasa startowego dla samolotów. Jest jednak oczywiste, że śmiertelność wśród więźniów byłaby ogromna. Taki zapewne był cel: zabić zimnem, wyczerpaniem i głodem.

Dziadek mojej żony był więziony w Kozielsku i Griazowcu w tym samym czasie, co Okołowicz. W kwietniu i w maju 1940 Rosjanie zamordowali w Katyniu w pobliżu Smoleńska tysiące polskich jeńców wojennych z obozu w Kozielsku. Z tego względu powojenny powrót do Polski pod dyktaturą komunistyczno-radziecką był bardzo ryzykowny. Wielu Polaków internowanych na Litwie i później więzionych w obozach radzieckich mieszkało w Polsce wschodniej, która po drugiej wojnie światowej była okupowana przez Związek Rodziecki. Tak było w przypadku Głuchowskiego i tak mogło być też w przypadku Bułaja i Okołowicza.

Aleksander Głuchowski przybył po wojnie do Polski w 1947, aby połączyć się z synem, którego widział po raz ostatni w 1939. Żona zmarła z głodu, wycieńczenia i choroby w 1945. Został aresztowany przez komunistyczną tajną policję i uwięziony. Zmarł w 1952 w wieku 45 lat.

Gazeta Western Mail (Glamorgan County) w numerze z 22 grudnia 1959 odnotowała, że operator kamery William Greenhaigh służył do mszy odprawionej na farmie:

Ubrany w gumowce, niedawno służył na mszy rzymskokatolickiej dla dwóch starszych Polaków na odległej farmie w Carmarthenshire.

Pracuje w walijskiej ekipie telewizyjnej BBC, która kręciła sceny do filmu “Pożyczone Pastwisko” – z udziałem polskich rolników, którzy opuścili swoją ojczyznę i osiedli w Walii.

 

Coventry Evening Telegraph, 15 czerwca 1960 r., w artykule Tribute to Courage of Polish Farmers:

Coventry Evening Telegraph, 15 czerwca 1960, w artykule “Tribute to Courage of Polish Farmers”:

Szczęśliwe zakończenie otrzymała jedna z najbardziej fascynujących historii o ludzkich losach w ostatnich latach rozpoczęta w chwili, kiedy około 100 walijskich gospodarstw weszło w posiadanie polskich byłych żołnierzy po zakończeniu wojny.

 

Wśród nich są Eugeniusz Okolowicz i Włodek Bulaj, którzy pożyczyli wystarczająco dużo pieniędzy na zakup niepłodnych akrów i zrujnowanych budynków Farmy Penygaer, Trawsmawr, Carmarthen, które stały opuszczone przez 20 lat.

 

Niewiele wiedzieli o rolnictwie, ale udało im się oczyścić górski strumień do starego młyna i wykorzystać generator prądu elektrycznego. Żyjąc na kilku artykułach spożywczych i dwóch puszkach mięsa tygodniowo, wyhodowali małe stado bydła i znaleźli zbyt na produkowane przez nich mleko. Znaleźli też stary ciągnik, który kupili za 4 funty i 10 szylingów.

 

Dziś nadal pracują 18 godzin dziennie. Ich jedynym kontaktem ze światem jest cotygodniowe spotkanie ze sprzedawcą wędrownym i wizyta polskiego księdza raz na pół roku.

[…]

Waleczne zmagania tych dwóch mężczyzn zostały przedstawione w filmie “Pożyczone Pastwisko” pokazanym w ubiegłym miesiącu w telewizji BBC.  Hawker Siddeley Group zaoferowała tym polskim rolnikom jeden ze swoich kombajnów marki Gloster, warty około 300 funtów. Oferta została szybko przyjęta.

 

Wręczenie maszyny – wykonanej przez tych samych mistrzów mechaniki, którzy zaprojektowali myśliwce Gloster Javelin i Gloster Meteor – odbyło się wczoraj na Farmie Penygaer. Prezent przekazał członek zarządu firmy Gloster, pan W. W. W. Downing.

Coventry Evening Telegraph, 15 June 1960, article Tribute to Courage of Polish Farmers
Fragment artykułu “Tribute to Courage of Polish Farmers” w Coventry Evening Telegraph, 15 czerwca 1960

W piątek 6 stycznia 1961, The South Wales Gazette, Monmouthshire, napisała

Film dokumentalny telewizji BBC zatytułowany “Pożyczone Pastwisko”, który będzie można obejrzeć w środę, wzbudził duże zainteresowanie, kiedy został pokazany po raz pierwszy w maju ubiegłego roku. […]

 

Film, którego scenarzystą i producentem jest John Ormond, opowiada historię dwóch żołnierzy Armii Polskiej osiadłych na zaniedbanym gospodarstwie na zboczu wzgórza w hrabstwie Carmarthenshire. […]

 

Najbardziej poruszające ujęcie filmu przedstawia samotność jednego z tych rolników, Włodka Bułaja. Bułaj nie widział swojej żony od 22 lat.

 

John postanowił pomóc Bułajowi w załatwieniu wizy polskiej i wizy brytyjskiej dla pani Bułaj, aby mogła ona przyjechać do Walii.

 

Widzowie filmu wystąpili z pomocą, przysyłając pieniądze. Po miesiącach opóźnień pani Bułaj dotarła na farmę, a spotkanie z mężem odbyło się w domu Ormonda. Teraz może przebywać w Wielkiej Brytanii na stałe.

Artykuł mówi o “wizy polskiej i wizy brytyjskiej dla pani Bułaj”. To może oznaczać, że rodzina mieszkała w Polsce wschodniej okupowanej po drugiej wojnie światowej przez Związek Radziecki.

Oto scena z filmu, w której Włodek ogląda zdjęcia rodzinne. Jego mała córeczka, którą widział po raz ostatni w 1939, właśnie wyszła za mąż.

BBC 1960 documentary Borrowed Pasture, Włodzimierz Bułaj is looking at pictures of family last seen twenty years earlier
Scena z filmu dokumentalnego BBC “Pożyczone Pastwisko” z 1960, w której Włodzimierz Bułaj ogląda zdjęcia swojej rodziny, z którą nie widział się od dwudziestu lat
BBC 1960 documentary Borrowed Pasture, Włodzimierz Bułaj is looking at his daughter's wedding picture
Film dokumentalny telewizji BBC “Pozyczone Pastwisko” z 1960. Włodzimierz Bułaj patrzy na zdjęcie ślubne swojej córki

Jednak w 1963, nieco ponad dwa lata po przyjeździe żony, Włodzimierz Bułaj zmarł. Co stało się z jego żoną, panem Okołowiczem i gospodarstwem?

Osobisty wymiar tej historii jest ściśle związany z komunistyczną polityką eliminacji i izolacji każdego, kto nie chciał służyć totalitarnemu systemowi. Wspomniałem o dziadku mojej żony, któremu komuniści nie pozwolili dzyskać syna, dziś mojego teścia, i uwięzili go po jego powrocie do Polski w 1947.

Gospodarstwa moich dziadków w Polsce wschodniej zostały po drugiej wojnie światowej zagrabione przez władze radzieckie. Niemal cała rodzina po stronie mojej mamy została uwięziona w obozach koncentracyjnych w różnych częściach Związku Radzieckiego. Niektórzy z nich byli torturowani. Moi rodzice poznali się w obozie. Później, w latach 1980-ch, władze radzieckie odmówiły pozwolenia na moją wizytę u rodziny nadal pozostającej na terytorium okupowanym przez Związek Radziecki. W roku 2015, po wielu latach nękania i znęcania się, moja żona i ja zostaliśmy wyrzuceni z naszych miejsc pracy w Państwowej Szkole Muzycznej w Zielonej Górze i Universitecie w Poznaniu. Pomimo oficjalnych deklaracji, polityka komunsityczna jest kontynuowana. Znajduję się teraz w Londynie w Wielkiej Brytanii, dokąd przybyłem w 2016, podczas gdy moja żona pozostaje w Polsce. Historia Bułaja, Okołowicza, Głuchowskiego i innych się nie skończyła. Trwa dalej.

https://twitter.com/LechSBorkowski
https://lsborkowski.com/pol/

Categories
Blog-PL

Parlament Europejski ignoruje ofiary metod komunistycznych

Komentarz do artykułu redakcyjnego The Times view on Russia sanctions: Punishing Putin, 23 lutego 2021. Wersja angielska: EU Parliament ignores victims of Communist methods.


Lech S Borkowski comment The Times 23 February 2021
Lech S Borkowski, komentarz w The Times 23 lutego 2021

Polskie władze użyły służby medycyny pracy przeciwko mojej żonie w 2015 roku. Wydane zostało fałszywe oświadczenie lekarskie, aby wyrzucić ją z pracy pianistki i nauczycielki fortepianu w Państwowej Szkole Muzycznej w Zielonej Górze. Dokonano tego za zgodą rządu. Mamy szczegółowe dowody, w tym nagrania dźwiękowe, które są dostępne na YouTube. Moja żona została oskarżona przez psychologa o nieokreślone urojenia. Pod groźbą utraty pracy została zmuszona do dwukrotnej wizyty u psychologa w ramach rutynowej kontroli medycyny pracy.

Wcześniej napisaliśmy wiele listów do przedstawicieli aparatu państwowego, wskazując na łamanie prawa i praw człowieka podczas wieloletniej intensywnej kampanii przeciwko naszej rodzinie. Kilkakrotnie powiadamialiśmy o tym posłów do Parlamentu Europejskiego. Zignorowali nas. Skontaktowaliśmy się również z organizacjami praw człowieka, które milczały.

Europa lubi deklaracje dotyczące praw człowieka, ale nienawidzi współpracy z ofiarami i zrobienia czekogolwiek rzeczywistego.

Członkowie mojej rodziny, w tym moi rodzice, obywatele polscy, byli więźniami komunistycznych obozów koncentracyjnych w północnej Rosji po II wojnie światowej. W Parlamencie Europejskim jest miejsce dla członków komunistycznych organizacji totalitarnych, ale w kraju Unii Europejskiej nie ma miejsca dla ofiar metod komunistycznych.

@LechSBorkowski

Categories
Blog-PL

Rees, Nawalny, Colston, Dzierżynski

Komentarz do artykułu Marvin Rees: ‘When my pal Alexei Navalny is free, I’ll give him a grand tour of Bristol’, Marvin Rees: ‘po uwolnieniu Aleksieja Nawalnego oprowadzę go po całym Bristolu’, Matthew Campbell, The Sunday Times, 14 lutego 2021. Wersja angielska: Rees, Navalny, Colston, Dzerzhinsky.


Lech S Borkowski comment The Sunday Times 14 February 2021
Lech S Borkowski, komentarz w The Sunday Times 14 lutego 2021

W artykule w The Evening Standard z 8 czerwca 2020 r. Marvin J Rees powiedział

“Obawiam się jednak, że rasizm zwalcza się nie tylko poprzez obalanie posągów w przełomowych chwilach. Rasizm jest osadzony w systemie. To systematyczne pozbawianie ludzi szans i udziału we władzy”.

Nieco wcześniej pomnik Colstona w Bristolu, który był m.in. handlarzem niewolnikami, został obalony przez demonstrantów.

To systematyczne pozbawianie możliwości rozwoju i udziału w podejmowaniu decyzji jest faktem w Europie Wschodniej. Posągi Dzierżyńskiego stoją w rosyjskich miastach, niektóre wzniesione niedawno. Współczesna Rosja jest zbudowana na terrorze i ludobójstwie. Nawalny nie ma z tym problemu. Korupcja jest w Rosji kwestią nieistotną. Jest to historia zastępcza.

Szanowny panie Rees, możemy się spotkać. Mam doktorat z fizyki z uniwersytetu amerykańskiego i powiem panu, jak systematyczne odbieranie możliwości rozwoju i uczestnictwa w podejmowaniu decyzji odbywa się w Europie Wschodniej. Opowiem również, jak moja żona pianistka i ja zostaliśmy wyrzuceni z pracy w polskich państwowych instytucjach edukacyjnych za nasze przekonania i po prostu za to, kim jesteśmy.

@LechSBorkowski

Categories
Blog-PL

Ślad medialny

Komentarz do artykułu Kremlin plans new law to block Alexei Navalny’s wife from running in Russia’s election in September, Kreml chce nowego prawa, by uniemożliwić kandydowanie w wyborach żonie Nawalnego, Marc Bennetts w The Times, 10 lutego 2021. Wersja angielska: Media footprint.


Lech S Borkowski comment The Times 10 February 2021
Lech S Borkowski, komentarz w The Times 10 lutego 2021

Śmiesznostki. Reżim rosyjski nie potrzebuje żadnych przepisów, aby działać i realizować swoje cele. Nagłaśnianie specjalnej ustawy, która miałaby uniemożliwić komuś kandydowanie na urząd, oznacza, że taka osoba jest częścią reżimu. Osobę uważaną za jakiekolwiek zagrożenie reżim eliminuje z możliwie najmniejszym śladem prawnym i medialnym, najlepiej żadnym. Cała afera Nawalnego to komedia grana głównie dla widza zagranicznego. Opera mydlana sprawnie wypełnia dziennikarskie normy pisarskie, nie dając przy tym niczego pożytecznego.

Produkcja fałszywej opozycji jest bardzo starym pomysłem w Europie Wschodniej, ale z jakiegoś powodu media nie chcą o tym pisać.

Modus operandi państwa rosyjskiego jest inny i nie spodziewałbym się przeczytać o tym na stronach The Times.

@LechSBorkowski

Categories
Blog-PL

Aleja Dzierżyńskiego

Komentarz do artykułu  Alexei Navalny jailed for three years as police crack down on fresh protests in Moscow, Aleksiej Nawalny skazany na trzy lata a policja ostro reaguje na nowe protesty w Moskwie, Natalia Vasilyeva w The Telegraph, 3 lutego 2021. Wersja angielska: Dzerzhinsky Avenue.


Lech S Borkowski comment in The Telegraph 3 February 2021
Lech S Borkowski, komentarz w The Telegraph 3 lutego 2021

3 lutego 2021 8:19

Nawalny jest jednym z licznych rosyjskich projektów państwowych. Jest wyraźnie członkiem rosyjskiej klasy uprzywilejowanej. Ten spektakl jest wytworem technologów politycznych. Angażowanie się w to jest stratą czasu. Niestety, na uniwersytetach brytyjskich nie uczy się komunistycznych technik prowokacji i kontroli narracji.

Nie widziałem żadnej wzmianki o komunistycznym ludobójstwie w kontekście artykułów o Nawalnym. Korupcja jest problemem, ale ludobójstwo już nie? Nie zauważyłem nikogo protestującego przeciwko nazwom miast, takim jak Dzierżyńsk czy nazwom ulic, takich jak ulica Dzierżyńskiego czy Aleja Dzierżyńskiego.

Mówienie o korupcji jest w Rosji krytyką nieistotną. Jest to kierowanie uwagi na boczne tory.

Co z milionami zamordowanych, wydalonych i terroryzowanych? Komunistyczna ludobójcza polityka eliminacji jest kontynuowana w Europie Wschodniej, w tym w państwach członkowskich UE i NATO.

Mam obowiązek zwrócić na to uwagę jako syn polskich ocalałych z komunistycznych obozów koncentracyjnych w północnej Rosji.

@LechSBorkowski

https://lsborkowski.com/pol/

Categories
Blog-PL

Fałszywa opowieść

Komentarz do artykułu redakcyjnego A reckoning is coming for Vladimir Putin,  Nadchodzi czas zapłaty za rządy Vladimira Putina, The Telegraph, 1 lutego 2021. Wersja angielska: You have been told the wrong story.


Lech S Borkowski comment in The Telegraph 1 February 2021
Lech S Borkowski, komentarz w The Telegraph 1 lutego 2021

Nie chodzi wcale o człowieka na Kremlu. Rosjanie i inni wschodni Europejczycy skutecznie nauczyli Europejczyków zachodnich akceptowania fałszywej narracji. To tak, jakby komunizm nigdy nie istniał i ze skrajności kolektywizmu Rosja, Białoruś, Polska przeszły do skrajności rządów jednego człowieka (Kaczyński w Polsce rządzi rzekomo z tylnego siedzenia). To oczywiście nonsens.

Protesty wspomniane w artykule są sztuczne. Zachód tego nie potrafi zrozumieć. Opowiedziano wam fałszywą historię.

@LechSBorkowski

Ten komentarz został usunięty przez pracowników gazety. Później tego samego dnia zamieściłem kolejny komentarz, w tym usunięty tekst.


Lech S Borkowski second comment in The Telegraph 1 February 2021
Lech S Borkowski, drugi komentarz w The Telegraph 1 lutego 2021

Około 15:30 zamieściłem pierwszy komentarz, który został usunięty. Nie jestem pewien, na jakiej podstawie. Zamieszczam go ponownie, tym razem bez odsyłacza do strony internetowej.

Uważam za bardzo znamienne to, że opinia syna osób ocalałych z radzieckich komunistycznych obozów koncentracyjnych jest eliminowana. Mój krótki tekst powyżej nie jest uwagą przypadkową. Oparty jest na doświadczeniu i długoterminowej analizie narracji publicznej w Europie Wschodniej. Wątpię, by wśród pracowników gazety The Telegraph był ktoś o podonych powiązaniach rodzinnych i  doświadczeniu podobnym do mojego.

Jednolitość opinii i interpretacji jest niekoniecznie oznaką poprawności.

Promowanie korupcji jako głównej kwestii w Rosji przynosi oczywiste korzyści tamtejszej klasie rządzącej i Rosji w ogóle. Jest to bezpieczny temat i uniwersalny problem napotykany w różnych proporcjach na całym świecie. Komunistyczni technologowie polityczni zrozumieli dawno temu, że o wiele lepiej jest narzucić problem z góry, a nie czekać, aż pojawi się spontanicznie i wymknie się spod kontroli. Kampania antykorupcyjna jest krytyką nieistotną. Rosyjskie struktury władzy i lojalności są osadzone na fundamentach komunistycznych i terrorze. Kwestia korupcji, realna bądź wyobrażona, dobrze służy odwracaniu uwagi od problemu głównego. Gdyby Nawalny był osobą niezależną, zostałby wyeliminowany bardzo wcześnie i nigdy byśmy o nim nie słyszeli. Odpowiedni personel i skuteczne techniki eliminacji mogą być rozmieszczone w dowolnym momencie, bez uciekania się do trucizny. Zamiast tego, cykle aresztowanie-uwolnienie-aresztowanie ponowne są prowadzone przez państwo rosyjskie głównie w celu wzmocnienia zainteresowania spektaklem.

@LechSBorkowski

 

Categories
Blog-PL

Hiper-rozdmuchana narracja

Komentarz do artykułu redakcyjnego Navalny’s brave battle should be ours too, Odważna walka Navalnego powinna być również naszym udziałem, w The Sunday Times, 24 stycznia 2021. Wersja angielska: The uber-hyped narrative.


Lech S Borkowski comment in The Sunday Times 24 January 2021
Lech S Borkowski, komentarz w The Sunday Times 24 stycznia 2021

Artykuły The Times poświęcone protestom nie są szczególnie pouczające. Naprawdę nie w nich ma informacji poza luźną posypką z garści haseł. Można by pomyśleć, że mamy do czynienia z nową religią, protestologią. Protestologia to dziennikarski junk food. Niezdrowa, choć dostarcza kalorii. Brak w niej ma wartości odżywczych. Aktywiści wychodzą na ulice, protestują i bum! Jest news. Czy aby na pewno? Protest w Wielkiej Brytanii czy USA to nie to samo co ‘protest’ w Rosji lub w innych częściach Europy Wschodniej.

Jeśli istnieje taka gotowość do protestu w Rosji lub gdzie indziej w bloku komunistycznym, dlaczego wyznawcy Kościoła protestologii nie akceptują walki z totalitarną spuścizną komunistyczną?

Klasa rządząca w Rosji po 1990 roku, jak prawie wszędzie indziej w bloku komunistycznym, pozostała taka sama jak przed 1990. Protesty należą do abc technologii politycznej. ‘Protestujący’ są członkami tej samej klasy rządzącej. Fałszywe konflikty są chlebem powszednim życia publicznego w komunizmie 2.0.

Oglądałem media relacjonujące setki protestów w innym komunistycznym kraju, w Polsce. Jednak nigdy w życiu codziennym nie widziałem żadnego śladu rzekomo “gorączkowej” atmosfery prowadzącej do protestów. Dotyczy to zarówno czasu przed 1990 r., jak i po tej dacie.

Hiper-rozdmuchane protesty są idealnym narzędziem kształtowania narracji. Zdyscyplinowane komunistyczne oddziały społeczne, mogą organizować protesty przeciwko czemukolwiek, a tym samym narzucać praktycznie każdą arbitralnie wybraną narrację publiczną. Metoda jest wypróbowana i przetestowana.

Zwróćcie uwagę na całkowitą nieobecność w The Times tematyki związanej z ludobójstwem komunistycznym.

@LechSBorkowski

Categories
Blog-PL

Dziesięciolecia błędnych artykułów

Komentarz do artykułu Putin has become tangled in his own web, Putin zaplątał się we własną sieć, Roger Boyes, The Times, 20 października 2020. Wersja angielska: Decades of false reporting.


Lech S Borkowski, comment The Times 21 October 2020
Lech S Borkowski, komentarz w The Times 21 października 2020

“Łukaszenkę postrzega jako żenującego. Uchylił się od co najmniej jednego spotkania z nim w Moskwie. Mimo to pod naciskiem Mińska umieścił lidera opozycji białoruskiej Swietłanę Tichanowską, przebywającą na uchodźstwie na Litwie, na liście osób ściganych przez rząd rosyjski. Zdecydował, że dla spokoju na zachodnim froncie Rosji lepiej jest wesprzeć Łukaszenkę.”

Dorobek gazety The Times, włączając teksty Rogera Boyes’a, w dziedzinie opisu i interpretacji Europy wschodniej nie wygląda za dobrze. Mamy rok 2020, za nami dziesięciolecia błędnych artykułów.

Rozumowanie autora artykułu opiera się na założeniach, które mają sens w zachodniej demokracji, ale nie w krajach komunistycznych. Pomija to, co zdarzyło się tam w ciągu ostatnich stu lat. Postuluje w sposób niejawny pewien rodzaj głupoty i brak chytrości wśród przywódców rosyjskich.

Tymczasem przywódcy rosyjscy swoim sprytem i przebiegłością stale górują nad Zachodem.

Dla przykładu zmiany lat 1989-90 w Polsce i gdzie indziej w Europie wschodniej nie były związane z obaleniem komunizmu. Była to jedynie reorganizacja, zmiana scenografii. To sami komuniści zorganizowali ‘opozycję’ rekrutującą się spośród nich samych, czego najlepszymi przykładami w Polsce są Adam Michnik i Tadeusz Mazowiecki. Roger Boyes najwyraźniej nie chciał zauważyć rzeczy najbardziej oczywistych lub postanowił wyprać swoją narrację z elementów sprzecznych z prezentowaną przez niego wersją.

Nie inaczej jest teraz na Białorusi.

@LechSBorkowski