Prowokacja Przeciwko Małgorzacie Głuchowskiej 1999

W 1999 przed wakacjami dyrektor szkoły Anna Schmidt zaprosiła mnie do swojego gabinetu i zaproponowała mi stanowisko kierownika sekcji pianistycznej. Byłam zaskoczona, ponieważ ten temat nie był poruszany wcześniej. Poprosiłam o czas do namysłu. Po kilku dniach poinformowałam dyrektor, że przyjmuję jej propozycję. Dyrektor pogratulowała mi awansu.

Po powrocie z wakacji dyrektor zaprosiła mnie ponownie do gabinetu, gdzie wręczyła mi pismo Krystyny Karcz, wizytator Centrum Edukacji Artystycznej, datowane na 1 lipca 1999. Karcz podważała w nim moje kwalifikacje zawodowe i informowała o braku zgody organu prowadzącego szkoły, którym było Ministerstwo Kultury, na objęcie przez mnie stanowiska kierownika sekcji pianistycznej.

Pismo Krystyny Karcz, wizytator Centrum Edukacji Artystycznej wchodzącego w skład Ministerstwa Kultury, do Anny Schmidt, dyrektor Państwowej Szkoły Muzycznej w Zielonej Górze. Wizytator podważa kwalifikacje zawodowe Małgorzaty Głuchowskiej; czyniąc to w sposób bardzo niejasny.
Pismo Krystyny Karcz, wizytator Centrum Edukacji Artystycznej wchodzącego w skład Ministerstwa Kultury, skierowane do Anny Schmidt, dyrektor Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia w Zielonej Górze. Karcz kwestionuje w tym piśmie w bardzo niejasny i niejednoznaczny sposób kwalifikacje zawodowe Małgorzaty Głuchowskiej.

Warto zwrócić uwagę na zastosowanie przez Karcz sformułowania “organ prowadzący”. Stanowisko wizytatora jest szczeblem pośrednim pomiędzy ministerstwem a szkołą. Wizytator reprezentuje ministerstwo, które jest organem prowadzącym szkołę.

Metoda pisania i wypowiadania się w sposób niejednoznaczny jest bardzo charakterystyczną cechą prowokacji. Ma ułatwić późniejsze uniki i zmiany interpretacji.

Gdyby istotnie chodziło o brak kwalifikacji zawodowych, dyrektor szkoły musiałaby skierować odpowiednie pismo do każdego z nauczycieli, których miałoby to dotyczyć. Dyrektor szkoły w tym piśmie musiałaby wyjaśnić, dlaczego kwalifikacje zawodowe Małgorzaty Głuchowskiej były dotychczas odpowiednie i co sprawiło lub kto sprawił, że te kwalifikacje nagle miałyby stać się niewystarczające.

29 września 1999 napisałam do Ministerstwa Kultury list, prosząc o zajęcie stanowiska odnośnie moich kwalifikacji zawodowych do nauczania w średniej szkole muzycznej. Odpowiedź z ministerstwa nadeszła w październiku. Ministerstwo potwierdziło, że posiadam kwalifikacje zawodowe do nauczania w średniej szkole muzycznej. Zdanie w piśmie Karcz, w którym informowała ona o rzekomym braku zgody organu prowadzącego nie została wyjaśnione.

Pismo z Centrum Edukacji Artystycznej w Ministerstwie Kultury 1999 adresowane do Małgorzaty Głuchowskiej.
Pismo z Centrum Edukacji Artystycznej w Ministerstwie Kultury 1999 adresowane do Małgorzaty Głuchowskiej.

[…]

Nagłe zakwestionowanie kwalifikacji zawodowych nauczyciela pracującego w szkole od kilku lat jest rzeczą bardzo poważną. Nauczyciel Małgorzata Głuchowska została przecież zatrudniona w Państwowej Szkole Muzycznej w roku 1991 do wykonywania zawodu na podstawie posiadanych przez nią kwalifikacji. Przez cały ten czas wizytatorem regionalnym nadzorującym szkołę była ta sama Krystyna Karcz. Jej podstawowym obowiązkiem było pilnowanie, by nadzorowane szkoły funkcjonowały zgodnie z prawem i wypełniały powierzone im zadania edukacyjne.

Oczywiste jest jednak, że inne były i są obowiązki de jure stawiane wizytatorom Ministerstwa Kultury, a inne były i są ich obowiązki de facto. Oficjalnie, czyli na płaszczyźnie de jure, wizytator występuje w roli ministerialnego nadzorcy działającego na rzecz państwa i społeczeństwa. Ma reprezentować prawo i porządek. W rzeczywistości jednak, czyli na płaszczyźnie de facto, zadaniem wizytatora jest sprawowanie kontroli w imieniu organizacji przestępczej i realizacja jej zadań. Do zadań w sferze de facto należy organizowanie prowokacji przeciwko wyznaczonym osobom.

Oczywiste jest też, dlaczego stworzono w Ministerstwie Kultury Centrum Edukacji Artystycznej. Miało to ułatwić różego rodzaju biurokratyczne gry, prowokacyjne sztuczki, uniki i wymówki, że to nie Ministerstwo bezpośrednio kontroluje, nadzoruje szkoły artystyczne i odpowiada za to, co się w nich dzieje, ale że jest to odpowiedzialność jakiejś innej instytucji, która funkcjonuje trochę w Ministerstwie Kultury, ale trochę jakby poza nim. Szczegóły gier rozgrywanych na linii dyrektor szkoły – wizytator – Centrum Edukacji Artystycznej – Minister Kultury zależą oczywiście od aktualnej dynamiki rewolucyjnej.

Funkcja Dyrektora Centrum Edukacji Artystycznej jest oczywiście dublowaniem zadań Dyrektora Departamentu Szkolnictwa Artystycznego i Edukacji Kulturalnej Ministerstwa Kultury. Jeśli istnieje Departament Szkolnictwa Artystycznego i Edukacji Kulturalnej, zbędne jest Centrum Edukacji Artystycznej.

Małgorzata Głuchowska i Lech Borkowski

16 Października 2018