Karta Informacyjna 4 marca 1999. Dowód Przestępstwa

Karta informacyjna wydana przez Szpital Wojewódzki w Zielonej Górze w marcu 1999 jest dowodem przestępstwa.

Diagnoza wpisana w karcie informacyjnej była całkowicie fałszywa. Lekarze szpitala wpisali ją tam z pełną świadomością uczestniczenia w przestępstwie. Małgorzata Głuchowska nie miała żadnych, najmniejszych nawet objawów, które można byłoby kojarzyć z rozpoznaniem wpisanym do karty: menometrorrhagia. Ten fałszywy wpis miał być uzasadnieniem dla dokonania zabiegu, którego celem było pozbawienie Małgorzaty Głuchowskiej możliwości zostania matką.

4 marca 1999; karta informacyjna ze szpitala w Zielonej Górze; Małgorzata Głuchowska
Karta informacyjna ze szpitala w Zielonej Górze. Małgorzata Głuchowska została tam skierowana na zabieg ginekologiczny, który miał pozbawić ją macierzyństwa. W karcie wpisano całkowicie fałszywą diagnozę: menometrorrhagia.

Podczas jednego ze spotkań towarzyskich koleżanka z rodzinnego miasta, mieszkająca od kilku lat w Zielonej Górze, powiedziała mi o rzekomo rewelacyjnej pani doktor ginekolog. Rekomendacja była bardzo przekonująca. Postanowiłam więc udać się do niej prywatnie w celu wykonania rutynowego badania kontrolnego. Podczas wizyty lekarka stwierdziła, że „coś jej się tu nie podoba” i skierowała mnie na oddział ginekologiczny szpitala w Zielonej Górze. Nie wyjaśniła jednak przyczyny skierowania mnie do szpitala.

4 marca 1999 zgłosiłam się do szpitala. Wkrótce jeden z dyżurujących lekarzy przeprowadził badanie i poinformował mnie o konieczności przeprowadzenia zabiegu, nie wyjaśniając jaki to zabieg i z jakiego powodu miałby być wykonany. Byłam przestraszona i zdezorientowana, ale lekarz nie zamierzał mi niczego wyjaśniać. Po jakimś czasie pojawił sie inny lekarz. On także mnie zbadał. Po badaniu zapytał, co ja tu robię i kto mnie tu skierował. Dowiedziałam się, że jestem zdrowa jak przysłowiowy rydz, a planowany zabieg prawdopodobnie pozbawi mnie możliwości zostania matką. Nastąpiła konfrontacja dwóch lekarzy – pierwszy nalegał na wykonanie zabiegu, drugi zabraniał jego wykonania.

Miałam tego dość.

W przedstawionej wyżej karcie informacyjnej z wizyty w szpitalu datowanej na 5 marca 1999 napisano “Pacjentka samowolnie opuściła oddział”. Dokument podpisał ordynator oddziału. Brak jest podpisu lekarza prowadzącego i lekarza kierującego do szpitala.

5 marca udałam się do lekarza w rodzinnym mieście. Badanie wykazało, że jestem całkowicie zdrowa. Rok później przyszła na świat nasza córka.

W prowokacji bezpośredni udział wzięli lekarka kierująca do szpitala, ordynator i jego podwładny.

Koleżanka, która gorąco rekomendowała panią ginekolog, pracowała jako psycholog wojskowy. Jest to informacja bardzo istotna.

Małgorzata Głuchowska

2 października 2018

English version