Małgorzata Głuchowska Awans na Nauczyciela Dyplomowanego 16 Czerwca 2011

Dokument złożony w czerwcu 2011 w procesie awansu na nauczyciela dyplomowanego. MG została nauczycielem dyplomowanym 23 sierpnia 2011. Natychmiast po awansie, 8 września 2011 rozpoczęto atak na Małgorzatę Głuchowską w Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia im. Mieczysława Karłowicza w Zielonej Górze. W ataku zastosowane zostały typowe metody komunistyczne.


MAŁGORZATA GŁUCHOWSKA

Opis i analiza potwierdzające uzyskanie pozytywnych efektów pracy dydaktycznej, wychowawczej lub opiekuńczej na skutek wdrożenia działań mających na celu doskonalenie pracy własnej i podniesienie jakości pracy szkoły

 

SPIS TREŚCI 

  1. Doskonalenie zawodowe
  2. Formy współpracy z rodzicami
  3. Analiza innych przedsięwzięć, których skutkiem było uzyskanie pozytywnych efektów w pracy

 

Zielona Góra, Czerwiec 2011

OPIS

W pierwszych latach mojej pracy zawodowej łączyłam obowiązki nauczyciela gry na fortepianie i pianisty akompaniatora. Prowadziłam również zajęcia z instrumentalistami, dla których fortepian był instrumentem dodatkowym. Od kilku lat zajmuję się wyłącznie kształceniem młodych pianistów w podstawowej i średniej szkole muzycznej. W pracy wykorzystuję wiedzę zdobytą w ciągu wielu lat nauki pod opieką znakomitych pianistów i pedagogów: profesorów Jana Jańskiego, Bogumiła Nowickiego, Anny Organiszczak i Karola Schmidta. Po studiach doskonaliłam swoje umiejętności w Zurichu u profesora Rudolfa Buchbindera na letnim kursie mistrzowskim. Bardzo wiele dała mi siedmioletnia współpraca z Lubuskim Biurem Koncertowym działającym przy Filharmonii Zielonogórskiej. Podczas licznych koncertów występowałam jako solistka i kameralistka w towarzystwie znakomitych muzyków z całej Polski. Te doświadczenia znacząco wpłynęły na moją pracę zawodową.

W szkole muzycznej miałam szczęście współpracować z doświadczonymi pedagogami. Obserwacja ich poczynań, możliwość wymiany doświadczeń, rozmowy i dyskusje spowodowały, że czułam nieustanną potrzebę doskonalenia swojego warsztatu pracy. Dzisiejsza współpraca z młodszymi koleżankami jest również przyczynkiem do dokonywania ewaluacji własnych działań. Do działania mobilizują również sami uczniowie. Każdy z nich wymaga indywidualnego podejścia. Moim zadaniem jest nie tylko nauczanie gry, ale także praca nad rozwojem wyobraźni i wrażliwości młodego człowieka, kształtowanie osobowości oraz właściwych postaw i zachowań.

 

ANALIZA

Doskonalenie zawodowe

Mając świadomość jak ważną rzeczą jest nieustanne doskonalenie wiedzy i umiejętności, starałam się robić jak najwięcej w tej dziedzinie przez cały okres pracy. W okresie odbywania stażu uczestniczyłam w następujących formach doskonalenia zawodowego:

 

  • Warsztaty dla nauczycieli klas skrzypiec szkół muzycznych I i II st. oraz dla pianistów – kameralistów, Żagań, 4 luty 2009

Rola akompaniatora w procesie kształcenia młodego muzyka oraz współpraca z nauczycielem przedmiotu głównego

Joanna Zathey, Akademia Muzyczna w Poznaniu

Karol Zathey, PSM I i II st. w Żaganiu

 

 

  • Warsztaty metodyczne dla nauczycieli instrumentalistów regionu lubuskiego, Zielona Góra, 3 kwietnia 2009

Problemy pojawiające się w procesie pracy nad utworem – relacje akompaniator, uczeń, nauczyciel

prof. Maria Szwajger-Kułakowska, Akademia Muzyczna w Katowicach

 

  • Warsztaty pianistyczne dla nauczycieli instrumentalistów oraz uczniów PSM I i II stopnia, Słubice, 10-11 października 2009

Interpretacja i wykonawstwo muzyki F. Chopina. Ilustracja muzyczna nagrań fortepianowych

prof. Bogusław Rottermund, Akademia Muzyczna w Poznaniu

 

  • Festiwal Muzyki F. Chopina, Sulechów, 14-15 listopada 2009

Życie i twórczość F. Chopina

Jan Popis

Interpretacje utworów F. Chopina

prof. Zbigniew Raubo, Akademia Muzyczna w Katowicach

 

  • Regionalne warsztaty metodyczne dla nauczycieli klas fortepianu szkół muzycznych I i II stopnia, Zielona Góra, 19 listopada 2009

Problemy artykulacyjne w formie sonatowej w literaturze fortepianowej uczniów szkół muzycznych I i II stopnia

prof. Grzegorz Kurzyński, Akademia Muzyczna we Wrocławiu

 

  • Spotkanie z psychologiem, Zielona Góra, 26 listopada 2009

Rozwiązywanie problemów w relacji nauczyciel-rodzic o nadmiernych ambicjach i oczekiwaniach (uczeń uległy i średnio zdolny)

dr Iwona Grzegorzewska

 

  • Warsztaty pianistyczne, Zielona Góra, 9 kwietnia 2010

Sposoby realizacji legato w aspekcie stylistyki utworu – podstawowe zasady fizjologiczne i formuły techniczne związane z wprowadzeniem artykulacji legato u dzieci

mgr Jolanta Reszelska, kierownik sekcji pianistycznej PSM w Pile i Koszalinie

  • Festiwal muzyki F. Chopina, Sulechów, 5-7 listopada 2010

XVI Międzynarodowy Konkurs im. F. Chopina w Warszawie – wykład i dyskusja – Jan Popis

Interpretacja muzyki Debussy’ego i Scriabina

prof. Olga Rusina, Akademia Muzyczna we Wrocławiu

Interpretacja utworów F. Chopina

prof. Zbigniew Raubo, Akademia Muzyczna w Katowicach

Interpretacja utworów F. Chopina

prof. Joanna Domańska, Akademia Muzyczna w Katowicach

 

  • Warsztaty pianistyczne, Zielona Góra, 12 listopada 2010

Wieloaspektowość interpretacji utworów fortepianowych J S. Bacha w świetle różnorodnych koncepcji wykonawczych

prof. Bogusław Rottermund, Akademia Sztuki w Szczecinie

 

Każde z tych spotkań skłaniało mnie do przemyśleń i refleksji dotyczących mojej pracy. Zagadnienia szczególnie mnie interesujące analizowałam po konferencjach już samodzielnie, w oparciu o nagrania, materiały nutowe i podręczniki. Obserwacja ciekawych metod pracy zaowocowała wdrożeniem ich do własnych działań. Udział moich podopiecznych w lekcjach otwartych pozwolił obiektywnie spojrzeć na poziom ich wiedzy i umiejętności. Uświadomił mi, na co należy zwrócić szczególna uwagę.

Kontakty z wybitnymi autorytetami pianistycznymi są dla mnie niezwykłą inspiracją do dalszych działań, a dla moich uczniów mobilizacją do wytężonej pracy. Oprócz udziału w przedsięwzięciach tego typu w czasie roku szkolnego, przygotowuję ich także do pracy podczas letnich kursów wakacyjnych (Szczecinek, Warszawa i Gdańsk).

Formy współpracy z rodzicami

Zdaję sobie sprawę z faktu, że moje starania nie przyniosłyby oczekiwanych rezultatów bez pomocy rodziców. Zbudowanie właściwych relacji pomiędzy uczniem, rodzicami a nauczycielem decyduje o powodzeniu procesu nauczania i wychowania. Przywiązuję do tego zjawiska wielką wagę. Staram się pozyskać ich zaufanie i zapraszam do współpracy np. w formie udziału w lekcjach (rodzice pierwszoklasistów uczestniczą obowiązkowo). Niekiedy odnoszą się do tego pomysłu z rezerwą tłumacząc, że się na tym nie znają. Zachęceni jednak przychodzą, a ich zainteresowanie wzrasta z każdą lekcją.

 

Uczestnictwo rodziców w lekcjach przynosi wiele korzyści. Wraz ze swoimi dziećmi wprowadzeni zostają w świat muzyki. Poznają problemy, z którymi borykają się młodzi pianiści i są w stanie im pomóc podczas pracy domowej. Dzieci mają świadomość, że nie są osamotnione w swoich poczynaniach, a spragnione ciepła i zainteresowania rodziców siadają do fortepianu chętniej. Do udziału w lekcjach zachęcam również rodziców dzieci starszych – drzwi mojej klasy są dla nich zawsze otwarte.

Wiele osób nie zdaje sobie sprawy ze specyfiki szkoły muzycznej. Nie szczędzę czasu, aby pewne sprawy przybliżyć i wytłumaczyć dorosłym. Nauka gry na fortepianie jest przedsięwzięciem niezwykle trudnym. Wymaga cierpliwości, systematycznej pracy i wyrzeczeń, a na efekty trzeba niekiedy długo czekać. Wytrwałość i pełne zaangażowanie są warunkami koniecznymi do osiągnięcia zadowalających efektów. Uświadamiam to uczniom i ich opiekunom od pierwszych spotkań na lekcjach fortepianu. Zanim pojawi się pasja, należy wyrobić w młodych ludziach przekonanie, że codzienny kontakt z klawiaturą jest absolutnie konieczny. Dziecko powinno kojarzyć naukę z przyjemnością, ale jednocześnie powinniśmy przyzwyczajać je do staranności i porządku.

W momentach trudnych szczera rozmowa pozwala rozwiązać problemy i przywrócić harmonię i spokój. Kiedy przychodzą chwile zwątpienia i zniechęcenia, wspólnie łatwiej zastosować środek zaradczy. Podkreślam, że właściwa atmosfera panująca w domu ma znaczący wpływ na rozwój pasji i zainteresowań młodego pokolenia.

Zarówno rodzice, jak i uczniowie wiedzą, że kieruję się zasadą „jeśli coś robisz, rób to najlepiej, jak potrafisz”. Nie ma obowiązku uczęszczania do szkoły muzycznej. Z tego właśnie powodu należy podjęte zobowiązania traktować bardzo poważnie.

Kultura zachowań, wyrabianie nawyków porządku, dokładności i systematyczności oddziałuje na inne sfery życia. Rodzice zdają sobie z tego sprawę i gorąco wspierają moje poczynania. Być może uznanie i akceptacja mojej osoby przyczyniła się do wyboru mnie na członka Rady Rodziców. Od trzech lat służę radą i pomocą, przybliżając sprawy dotyczące funkcjonowania szkoły. Jest to o tyle cenne, że patrzę na nie nie tylko z perspektywy nauczyciela, ale także i rodzica.

 

 

Przedsięwzięcia przyczyniające się do podniesienia efektywności pracy

Aby zmobilizować uczniów do pracy, stosuję kilkakrotnie w przeciągu semestru zaliczenia na ocenę. Po zakończeniu pracy nad utworem uczeń gra go w klasie. Jeśli gra tylko dobrze, a chciałby otrzymać ocenę wyższą, umawiamy się na kolejne zaliczenie. Szczegółowe omówienie uzmysławia, co należy poprawić, a chęć zdobycia najwyższych not mobilizuje do działania. Próbujemy do momentu, aż wykonanie jest naprawdę bardzo dobre. Sukces udokumentowany jest oceną w dzienniku. Skutkuje to wzrostem świadomości uczniów i dodaje wiary we własne siły.  Wzrasta zdolność samooceny, która zazwyczaj staje się spójna z oceną nauczyciela lub komisji.

Co najmniej dwukrotnie w ciągu roku szkolnego organizuję popisy klasowe. Możliwość jak najlepszego zaprezentowania się przed kolegami i koleżankami oraz rodzicami jest kolejnym powodem do solidnej pracy.

Dzieciom, u których zauważam dynamiczny rozwój, chęci i ambicje, proponuję udział w konkursach. O moich planach powiadamiam rodziców i wspólnie podejmujemy decyzję. Konkursy wymagają odpowiedniego przygotowania psychicznego. Moi uczniowie zdają sobie sprawę z tego, że muzyka jest sztuką, a jej odbiór zależy od indywidualnych upodobań słuchaczy (jurorów). Najważniejszym jest, żeby mieć wewnętrzne przekonanie, że zrobiliśmy wszystko, aby przygotować się jak najlepiej. Takie podejście chroni przed rozczarowaniem, jeśli nie uda się zostać laureatem i mobilizuje do dalszej, wytężonej pracy.

Większość moich podopiecznych bierze udział w koncertach środowiskowych na terenie miasta i w miejscowościach sąsiednich. Każdy występ traktowany jest bardzo poważnie, a solidne przygotowanie do niego jest sprawą najważniejszą.

W mojej pracy staram się wdrożyć jeszcze wiele innych działań, które przyczyniają się do doskonalenia pracy własnej i podniesienia jakości pracy szkoły. Opiszę je w kolejnych rozdziałach.

 

EFEKTY

  1. Przekazanie uczniom rzetelnej wiedzy i umiejętności umożliwiających dalsze kształcenie na kolejnych szczeblach edukacji muzycznej
  2. Wykorzystanie i rozwijanie predyspozycji i zdolności uczniów.
  3. Rozwijanie obowiązkowości i systematyczności
  4. Motywowanie i mobilizowanie do pracy nad sobą
  5. Kształtowanie właściwych postaw i zachowań opartych na wzajemnym poszanowaniu, uczciwości i prawdomówności
  6. Wzajemne zaufanie i dobra współpraca w relacjach uczeń-rodzic-nauczyciel
  7. Podniesienie poziomu nauczania i jakości pracy szkoły poprzez praktyczne wykorzystanie wiedzy zdobytej w ramach różnych form doskonalenia zawodowego

Świadectwem przedstawionych wyżej efektów są następujące dokumenty:

  • dzienniki lekcyjne
  • zbiorowe i indywidualne arkusze ocen
  • protokoły posiedzeń Rady Pedagogicznej PSM I i II st. w Zielonej Górze (uczniowie wzorowi)
  • dokumentacja przesłuchań Centrum Edukacji Artystycznej
  • sprawozdania z konferencji
  • wyniki egzaminów wstępnych
  • dyplomy laureatów konkursów
  • zaświadczenia, certyfikaty potwierdzające udział w kursach i warsztatach
  • programy koncertów

Opis i analiza potwierdzające wykorzystanie w pracy technologii informacyjnej i komunikacyjnej

 

SPIS TREŚCI

 

  1. Zastosowanie Internetu do pozyskiwania informacji i Internet jako narzędzie komunikacji
  2. Wykorzystywanie technologii informacyjnej i komunikacyjnej do codziennych zadań związanych z pracą dydaktyczną
  3. Wykorzystanie komputera w pracy kierownika sekcji
  4. Opracowanie na komputerze dokumentacji awansowej

 

 

OPIS

Dzięki zdobyczom techniki XX i XXI wieku mamy możliwość błyskawicznego dotarcia do potrzebnych informacji, natychmiastowej komunikacji i przekazu informacji za pomocą Internetu i telefonii komórkowej. Tworzymy, redagujemy dokumenty, drukujemy je i rozpowszechniamy. Komputer jest tylko jednym z kilku elementów infrastruktury informatycznej. Przestał być postrzegany jako narzędzie wyjątkowe i trudne w użyciu. Funkcjonuje w codziennej świadomości jako sprzęt biurowy powszechnego użytku. Rozwój techniki wprawdzie niesie ze sobą różne zagrożenia i uzależnienia, ale to od nas zależy, jakie miejsce zajmą narzędzia informatyczne w naszym otoczeniu. Funkcjonowanie bez wykorzystania zdobyczy techniki w dzisiejszych czasach jest niemożliwe. Nauczyciele szkół artystycznych z pewnością powinni wyjść naprzeciw tym zmianom i zaadaptować w codziennej pracy z uczniami.

 

ANALIZA

Internet jako źródło informacji i narzędzie komunikacji

W 2002 ukończyłam kurs komputerowy dla pracowników szkoły. Dalszą wiedzę na ten temat zdobywałam samodzielnie.

Bardzo często odwiedzam witryny internetowe oferujące bieżące informacje pomocne w codziennej pracy, na przykład

www.cea.art.pl

www.psm.zgora.pl

Z Internetu czerpię informacje o koncertach, nowych publikacjach i konkursach. Organizatorzy wielu konkursów kontaktują się z uczestnikami (nauczycielami i uczniami) drogą elektroniczną. W ten sposób uzyskuję informacje dotyczące harmonogramu prób i kolejności występów. Z Internetu pobieram informacje logistyczne, takie jak dojazdy, zakwaterowanie, plany miast i inne. Nieraz poszukiwałam też szczegółów biograficznych dotyczących kompozytorów utworów, nad których interpretacją pracowałam ze swoimi podopiecznymi.

Dzięki internetowej poczcie elektronicznej pozostaję w bieżącym kontakcie z innymi nauczycielami, konsultantami i profesorami oraz szkołami w regionie. Na bieżąco wymieniamy informacje i materiały, dyskutujemy i planujemy wspólne przedsięwzięcia.

Wykorzystywanie technologii informacyjnej i komunikacyjnej do codziennych zadań związanych z pracą dydaktyczną

Jednym ze sposobów radzenia sobie z tremą jest nagrywanie swej gry na dyktafon. Zachęcam moich uczniów do stosowania tej metody. Analiza nagrań pozwala również wychwycić niedoskonałości techniczne i interpretacyjne. Praca z dyktafonem i metronomem bardzo pomaga uczniom mającym kłopoty z poczuciem niezmiennego pulsu.

W mojej pracy często sięgam po nagrania. Uwielbiam słuchać i gorąco polecam moim uczniom odsłuchiwanie znakomitych wykonań. Posiadam bogatą płytotekę i często ją udostępniam uczniom, przegrywając poszczególne utwory na płyty CD, pendrive lub do pamięci telefonu komórkowego. Nagrania zapisane w telefonie wykorzystuję podczas lekcji, odtwarzając je za pomocą zestawu głośników przenośnych. Czasem przesyłam je do telefonu ucznia za pomocą interfejsu Bluetooth. Zachęcam uczniów do poszukiwania ciekawych nagrań w Internecie. Wiele stacji radiowych z całego świata udostępnia swoje audycje bezpłatnie na żywo i w postaci archiwalnej. Za pomocą odpowiednich programów można także zapisać do pliku strumień dźwiękowy przesyłany z audycji nadawanych na żywo. W taki sposób stworzyłam własne archiwum nagrań wszystkich etapów ostatniego Konkursu Chopinowskiego. Wprawdzie internetowe transmisje radiowe odbywały się w nieco niższej jakości niż typowa jakość płyty CD, ale różnica jest prawie niezauważalna, a materiał muzyczny – jedyny w swoim rodzaju. Radiowe audycje internetowe odsłuchuję za pomocą bezpłatnych programów iTunes firmy Apple, RadioSure lub popularnych przeglądarek internetowych.

Jednym z moich odkryć internetowych jest kanadyjski pianista Marc-Andre Hamelin i wykonane przez niego sonaty Haydna. Przeglądając zasoby internetowe amerykańskiego National Public Radio, dość przypadkowo natrafiłam na jego nagrania. Odsłuchałam trzy zamieszczone tam sonaty. Uznałam je za wartościowe i wkrótce zamówiłam w księgarni internetowej Amazon płyty z sonatami Haydna w wykonaniu Hamelina. Z artykułów i wywiadów zamieszczonych na stronach internetowych NPR dowiedziałam się więcej o jego pomysłach interpretacyjnych. Niedługo potem zadałam sonatę Haydna uczennicy. Przesłałam jej nagranie Hamelina na telefon komórkowy za pomocą łącza Bluetooth. Wcześniej oczywiście musiałam wykonać na komputerze konwersję formatu nagrania z analogowego na płycie CD na cyfrowy, wykorzystując odpowiedni program.

Wykorzystanie komputera w pracy kierownika sekcji

Za pomocą komputera przygotowuję wszelkie dokumenty związane z pracą kierownika sekcji: plany pracy, harmonogramy przesłuchań i egzaminów, sprawozdania, dokumentację z konferencji, przesłuchań i konkursów. Najważniejsze informacje przeznaczone dla moich współpracowników z sekcji kseruję. Nauczyciel otrzymuje gotowy tekst, co znacznie usprawnia pracę, pozwala uniknąć nieporozumień i błędów.

Komputer wykorzystuję także do sporządzania afiszów, plakatów i programów koncertów sekcyjnych lub klasowych. Grafika umieszczona na afiszach jest najpierw poddana edycji w programie graficznym. Zwykle wykonuję parę wersji z różnymi wersjami grafiki i w różnych odcieniach kolorystycznych. Zamawiając druk, dobieram odpowiedni rodzaj papieru, jego grubość, fakturę, kolor. Ten nieco większy wysiłek włożony w projekt graficzny zwraca się w postaci większego zainteresowania anonsowanym wydarzeniem i większej satysfakcji osobistej. Uczniowie i rodzice mają dzięki temu świadomość, że uczestniczą w czymś ważnym, a ich praca zostaje zauważona i doceniona.

 

Opracowanie na komputerze dokumentacji awansowej

Wykorzystanie technologii informacyjnych i komunikacyjnych pozwoliło mi opracować własną dokumentację związaną z awansem zawodowym. Edytory tekstu Microsoft Word i Open Office umożliwiły mi wielokrotne dokonywanie zmian i nanoszenie poprawek z możliwością zapisu różnych wersji dokumentu. Gotowy dokument zapisałam w formacie pdf, dzięki czemu mogę mieć pewność, że będzie wyglądał tak samo na wydruku i stronie internetowej każdego komputera. Do przeglądania tak zapisanych dokumentów używam programu Adobe Acrobat Reader.

 

EFEKTY

  1. Nabycie nowych umiejętności wykorzystania technologii informacyjnych wpłynęło korzystnie na jakość mojej pracy, a w konsekwencji przyczyniło się do podniesienia jakości pracy szkoły
  2. Poznawanie nowych możliwości pracy z komputerem dało mi poczucie satysfakcji i zadowolenia
  3. Szybki i bezpłatny kontakt drogą elektroniczną pozwolił na błyskawiczny przepływ informacji i dokumentów, dzielenie się wiedzą na interesujące tematy, wymianę doświadczeń i spostrzeżeń
  4. Dostęp do zagranicznych audycji radiowych przez Internet umożliwił dotarcie do interesujących nagrań znakomitych pianistów, którzy są w Polsce mało znani
  5. Przygotowanie dokumentów dla każdego nauczyciela sekcji pianistycznej usprawniło pracę i pozwoliło uniknąć niedopatrzeń i nieporozumień
  6. Nabycie umiejętności obsługi komputera umożliwiło mi opracowanie dokumentacji związanej z awansem zawodowym

Opis i analiza potwierdzające umiejętność dzielenia się wiedzą i doświadczeniem z innymi nauczycielami, w tym przez prowadzenie otwartych zajęć, w szczególności dla nauczycieli stażystów i nauczycieli kontraktowych, prowadzenie zajęć dla nauczycieli w ramach wewnątrzszkolnego doskonalenia zawodowego lub innych zajęć

 

SPIS TREŚCI

 

  1. Prowadzenie warsztatów i lekcji otwartych
  2. Pełnienie funkcji opiekuna stażu
  3. Opis i analiza innych form dzielenia się wiedzą i doświadczeniem

 

 

OPIS

Wkrótce po rozpoczęciu pracy w PSM I i II stopnia w Zielonej Górze ówczesna  kierownik sekcji pianistycznej poprosiła mnie o przygotowanie i wygłoszenie wykładu i poprowadzenie lekcji otwartych. Moje zainteresowanie tą formą pracy zaowocowało w późniejszych latach serią spotkań  w mojej szkole macierzystej, Państwowych Szkołach Muzycznych w Krośnie Odrzańskim, Żarach, Świebodzinie i SOA w Zielonej Górze. Oto tematy wykładów:

  • Artykulacja w utworach klawiszowych J. S. Bacha
  • Praca nad utworem polifonicznym
  • Interpretacja sonatin i sonat fortepianowych przez uczniów PSM I stopnia

Propozycje wymiany doświadczeń przyjmowałam zawsze z chęcią. Oczywiście wszelkie wiadomości teoretyczne wykorzystywałam w pracy ze swoimi uczniami, co sprawiało, że lekcje fortepianu stawały się ciekawsze i jeszcze bardziej inspirujące.

 

W okresie odbywania stażu dzieliłam się wiedzą i doświadczeniem z nauczycielami mojej macierzystej szkoły oraz szkół w regionie. Na prośbę dyrektorów szkół z Żar i Krosna Odrzańskiego przeprowadziłam tam warsztaty metodyczne w formie lekcji otwartych.

Posiadaną wiedzą i doświadczeniem dzielę się z nauczycielami przy okazji przesłuchań, egzaminów i zebrań sekcyjnych. Jedno ze spotkań szkoleniowych dla nauczycieli pianistów było zatytułowane Przygotowanie ucznia do występu publicznego, koncertu, egzaminu, przesłuchania, konkursu. Na kolejnym przedstawiłam referat dotyczący Sonaty klasycznej i wymagań stylistycznych epoki.

Moje działania wykraczają poza sekcję pianistyczną. W okresie stażu współpracowałam z p. A. Tułasiewicz, przygotowując siostry (skrzypaczkę i pianistkę) do konkursów. Razem z p. A. Szydło pracowaliśmy nad naszymi najmłodszymi pociechami, wdrażając je w arkana kameralistyki (trio fortepianowe). Moja uczennica i kolega, uczeń K. Schmidta, stworzyli duet fortepianowy.

W roku szkolnym 2009/10 pełniłam funkcję opiekuna stażu mgr Anny Sierżan. W wyniku postępowania kwalifikacyjnego nauczycielka uzyskała stopień nauczyciela kontraktowego. Obecnie opiekuję się p. Agnieszką Krzyśków, która odbywa staż na nauczyciela mianowanego.

W 2009 przeprowadziłam analizę i ewaluację programów nauczania przedmiotu instrument główny – fortepian dla I i II stopnia edukacyjnego PSM w Zielonej Górze. Na prośbę dyrektora PSM w Krośnie Odrzańskim w 2010 roku dokonałam analizy i opiniowałam program nauczania z przedmiotu instrument główny – fortepian dla PSM I stopnia.

ANALIZA

Prowadzenie warsztatów i lekcji otwartych

W kwietniu 2009 dyrektor PSM w Żarach poprosił mnie o poprowadzenie zajęć konsultacyjnych dla nauczycieli i uczniów klas fortepianu. 20 maja odbyły się warsztaty Problemy techniczno-wykonawcze w utworach nauczania początkowego dla uczniów klasy fortepianu. Omówiłam wiele spraw związanych z doskonaleniem techniki, pokonywaniem różnego rodzaju problemów, rozwojem wrażliwości i wyobraźni dziecka. Lekcje otwarte połączyły teorię z praktyczną demonstracją omawianych zagadnień. W spotkaniu uczestniczyli uczniowie PSM w Żarach i ich pedagodzy.

W październiku 2009 dyrektor PSM w Krośnie Odrzańskim zaprosiła mnie do przeprowadzenia warsztatów metodycznych w formie lekcji otwartych dla nauczycieli klas fortepianu. Spotkanie odbyło się 20 listopada 2009 w sali koncertowej PSM w Krośnie Odrzańskim. Uczestniczyli w nim uczniowie, nauczyciele i zainteresowani rodzice. Większość z opracowywanych utworów stanowiły kompozycje z działu utwory dowolne. Wiele uwagi poświęciłam na uświadomienie dzieciom, jak ważna jest ich wyobraźnia, zaangażowanie osobiste, ekspresja i wyraz emocjonalny oraz przekonujący przekaz ich odczuć i wyobrażeń.

W grudniu 2008 w zielonogórskiej szkole muzycznej uczestniczyłam w etapie szkolnym przesłuchań CEA jako członek komisji oceniającej. Swoje spostrzeżenia przedstawiłam współpracownikom sekcji w formie wykładu. 16 stycznia 2009 przeprowadziłam zebranie szkoleniowe Przygotowanie ucznia do występów publicznych: przesłuchań, koncertów, konkursów i egzaminów. Poruszyłam tam wiele problemów, począwszy od doboru odpowiedniego repertuaru, stosowania właściwych wydań utworów, poprzez cały proces nauczania, aż do przygotowania do wyjścia i zachowania na scenie. W spotkaniu uczestniczyli wszyscy pracownicy sekcji. 17 maja 2011 przedstawiłam referat Sonata klasyczna, wymagania stylistyczne epoki. Sprawy czysto muzyczne połączyłam tam z rysem historycznym epoki i postaciami jej najwybitniejszych przedstawicieli.

 

Pełnienie funkcji opiekuna stażu

W okresie odbywania stażu, w roku 2009/10 powierzono mi funkcję opiekuna stażu p. Anny Sierżan, ubiegającej się o kolejny stopień awansu zawodowego na nauczyciela kontraktowego. Młoda nauczycielka prowadziła zajęcia nauki gry na fortepianie dla uczniów PSM II stopnia uczących się na instrumentach innych specjalności oraz akompaniowała w sekcji smyczkowej i dętej. Pierwsze nasze spotkania dotyczyły skonstruowania planu rozwoju zawodowego. Wersja ostateczna została zatwierdzona przez dyrektora szkoły. Przez cały czas odbywania stażu służyłam młodszej koleżance radą i pomocą. Wyjaśniłam problematykę związaną z prowadzeniem obowiązującej w szkole dokumentacji. Zapoznałam ją z organizacją i zasadami funkcjonowania szkoły. Omówiłyśmy przepisy regulujące jej powinności jako nauczyciela stażysty. Najwięcej czasu poświęciłyśmy na sprawy dotyczące nauczania i wychowania. Po każdej lekcji poprowadzonej przez opiekuna stażu był czas na wymianę uwag i spostrzeżeń. Po kilku miesiącach współpracy pani Ania brała czynny udział w formułowaniu uwag dotyczących interpretacji utworów przygotowywanych do publicznej prezentacji przez moich uczniów. Systematycznie hospitowałam jej zajęcia. Szczegółowy opis jej pracy jako pedagoga i pianisty-akompaniatora oraz zalecenia pohospitacyjne znajdują się w dokumentacji szkolnej i materiałach nauczyciela-stażysty. Na zakończenie sporządziłam propozycję oceny dorobku zawodowego za okres stażu i uczestniczyłam w pracach komisji kwalifikacyjnej.

We wrześniu 2010 r. powierzono mi funkcję opiekuna stażu nauczyciela kontraktowego p. Agnieszki Krzyśków. Współpracowałyśmy już w roku 2005/06, kiedy p. Agnieszka ubiegała o awans jako stażystka. Przeanalizowałyśmy powinności nauczyciela kontraktowego oraz wymagania niezbędne do uzyskania stopnia nauczyciela mianowanego. Wynikiem tego było zaplanowanie działań i ujęcie ich w planie rozwoju zawodowego. Obserwuję jej pracę podczas zajęć przedmiotu głównego i akompaniamentu. Ona także jest częstym gościem na moich lekcjach. Systematyczna współpraca i starania p. Agnieszki przynoszą namacalne rezultaty w postaci harmonijnego rozwoju jej podopiecznych, sukcesów podczas II edycji regionalnej imprezy Zaczarowany Fortepian, szacunku i sympatii rodziców oraz współpracowników.

 

Inne formy dzielenia się wiedzą i doświadczeniem

Dzieliłam się i dzielę się nadal swoją wiedzą i doświadczeniem z innymi nauczycielami w ramach hospitacji przeprowadzanych w klasach nauczycieli-pianistów. Na początku każdego roku szkolnego planuję terminarz wizyt u moich koleżanek z sekcji. Często zdarza się, że hospitacja jest wynikiem bieżącego zapotrzebowania związanego z problemami w pracy z uczniem lub słabymi wynikami przesłuchań czy egzaminów. Staram się wspólnie z nauczycielami prowadzącymi znaleźć przyczynę niepowodzeń i odpowiedni środek zaradczy.

Bardzo istotną rzeczą jest możliwość krótkiego omówienia każdego z uczniów po jego występie.  W czasie sporządzania harmonogramu przesłuchań i egzaminów zawsze rezerwuję na to czas. Takie rozważania i wymiana doświadczeń pomagają w rozwiązywaniu problemów na bieżąco i wpływają znacząco na poprawienie jakości pracy sekcji.

W 2009 wykonałam w mojej macierzystej szkole analizę i ewaluację programów nauczania przedmiotu: instrument główny-fortepian dla pierwszego i drugiego stopnia edukacyjnego. Wcześniej, w 2005 wraz z p. M. Gajlesz opracowałyśmy program do nauczania tego przedmiotu dla szkoły średniej. Podczas pracy nad nowymi dokumentami wykorzystałam wiedzę zdobytą podczas szkoleniowej rady pedagogicznej związanej z ww. tematem oraz własne spostrzeżenia i przemyślenia z ostatnich kilku lat pracy.

 

W 2010 zostałam poproszona przez panią dyrektor PSM w Krośnie Odrzańskim o analizę i opiniowanie programu nauczania przedmiotu instrument główny – fortepian. Po przeanalizowaniu przedstawionego dokumentu sformułowałam swoje sugestie. Od dawna zauważam podczas egzaminów do PSM II stopnia, że dzieci z mniejszych ośrodków wykazują braki w zakresie umiejętności samodzielnego przygotowania utworu, kłopoty z czytaniem a vista, słabą znajomość gam i problemów z nimi związanych. Opracowując program PSM w Krośnie Odrzańskim, zwróciłam uwagę na właściwe rozłożenie zadań w czasie oraz włączenie do procesu edukacyjnego zagadnień, które pozwolą w przyszłości pomyślnie zdać egzamin do szkoły średniej. Błędy rzeczowe, logiczne, gramatyczne i stylistyczne zostały wyszczególnione wraz z propozycjami ich poprawy. W bezpośredniej rozmowie z panią dyrektor wyjaśniłam swoje intencje.

 

W mojej pracy ciągle poszukuję urozmaiceń i inspiracji. Podczas pobytu na makroregionalnych przesłuchaniach uczniów PSM II stopnia w Opolu zauważyłam pewne wspólne cechy mojej uczennicy i ucznia kolegi z sekcji. Zaproponowałam stworzenie duetu fortepianowego. Nasza współpraca zaowocowała przygotowaniem ciekawych utworów z literatury na dwa fortepiany.

Chętnie współpracuję z innymi instrumentalistami. Przygotowałam moją uczennicę (siostrę skrzypaczki) do wystąpienia w roli pianistki-akompaniatorki na konkursach skrzypcowym w Kielcach, Sopocie, Zgorzelcu i Wieliczce. Uczennice klasy II i III c.6 wdrażamy w problematykę muzykowania zespołowego, tworząc trio fortepianowe z podopiecznymi

  1. Arkadiusza Szydło i p. Anny Tułasiewicz.

 

EFEKTY

  1. Ciągle pogłębiam zdobytą wiedzę i wykorzystuję ją w praktyce
  2. Prowadzenie lekcji otwartych jest kolejnym, nowym doświadczeniem skłaniającym do przemyśleń i refleksji
  3. Pełnienie funkcji opiekuna stażu umożliwia dzielenie się wiedzą i doświadczeniem z młodszymi nauczycielami i uświadamia, że sukces pedagoga zależy przede wszystkim od twórczego zaangażowania w całym okresie pracy dydaktycznej
  4. Wymiana poglądów, doświadczeń i uwag wpływa pozytywnie na podniesienie poziomu nauczania i wychowania; staje się źródłem inspiracji

Opis i analiza potwierdzające opracowanie i wdrożenie programu działań edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych lub innych związanych odpowiednio z oświatą, pomocą społeczną lub postępowaniem w sprawach nieletnich

 

 

SPIS TREŚCI

 

  1. Działanie I

Program pracy z uczniami mającymi kłopoty

  1. Działanie II

Program współzawodnictwa między klasami

  1. Działanie III

Program doskonalenia nauczycieli

DZIAŁANIE I

 

OPIS

Podczas pracy w PSM zauważyłam niepokojące zjawisko. Większość młodych pianistów uważała granie gam z problemami za niewiele znaczący dodatek do przygotowywanego programu. Ich poziom wykonawczy był niski. Postanowiłam to zmienić i uświadomić młodzieży, jak ważną rzeczą jest umiejętność prawidłowego i swobodnego poruszania się po klawiaturze fortepianu w różnych tonacjach.

 

ANALIZA

Na zebraniu sekcji poinformowałam kolegów o planowanym przedsięwzięciu. Moja propozycja spotkała się z powszechną aprobatą. Wspólnie przeanalizowaliśmy sposób wprowadzania kolejnych problemów do gam. Stosując zasadę stopniowania trudności opracowałam dokument szczegółowo opisujący wymagania w poszczególnych klasach. Każdy z pracowników sekcji otrzymał kserokopię oryginału. Na końcu zamieściłam kryteria oceniania, w których zwróciłam uwagę nie tylko na sprawność, precyzję, prawidłową aplikaturę, odpowiednie tempo, właściwą pracę aparatu ruchowego, ale również na właściwy kształt muzyczny w szerokim tego słowa znaczeniu.

W planie pracy sekcji ujęłam przesłuchania z gam i czytania a vista dla uczniów szkoły podstawowej, począwszy od kl. IV c.6 i młodszych uczniów szkoły średniej (klasy I i II). Każdy z uczniów miał przygotować kilka par gam. Klasa IV przygotowywała trzy zestawy. Ich liczba w kolejnych klasach systematycznie wzrastała. Na przesłuchaniu uczeń musiał wykonać dowolnie wybraną gamę oraz kolejną – wylosowaną z pozostałych. Wykonania najlepsze zostały nagrodzone najwyższymi notami.       Pozostali uczniowie musieli ponowić próbę na przesłuchaniach półrocznych lub egzaminach promocyjnych. Dawało to szansę znakomitego ich opanowania oraz przeniesienia doświadczeń na kolejne tonacje.

 

EFEKTY

  1. Granie gam stało się dla niektórych przyjemnością, a nie przykrym obowiązkiem
  2. Uczniowie bardzo poważnie potraktowali przedsięwzięcie. Większość z nich zagrała je sprawnie, swobodnie, zgodnie z założeniami
  3. Zdobycie lepszych umiejętności technicznych zaowocowało w pracy nad utworami
  4. Przygotowanie do czytania a vista wpłynęło korzystnie na szybkość odczytywania pozycji programowych
  5. Swoją wiedzę dotyczącą gam uczniowie z powodzeniem zaczęli wykorzystywać na lekcjach teorii


 

DZIAŁANIE II

 

OPIS

Udział młodych pianistów w koncertach jest stosunkowo duży. Istnieje jednak spora grupa dzieci, które bardzo rzadko występują publicznie. Ich kontakt ze sceną ogranicza się jedynie do występów na popisach klasowych, przesłuchaniach i egzaminach. Zaproponowałam zorganizowanie koncertów poszczególnych klas dla wszystkich uczniów i ich rodziców.

 

ANALIZA

Harmonogram koncertów pojawił się na początku roku szkolnego jako integralna część planu pracy sekcji. Rozplanowałam je w taki sposób, aby nie kolidowały z przesłuchaniami lub egzaminami i każdy uczeń mógł się do nich solidnie przygotować. Uczniowie szkoły podstawowej mogli wykonać na nim dowolnie wybrany utwór z zastrzeżeniem, że nie mogą go powtarzać na przesłuchaniach lub egzaminach.

Dla uczniów szkoły średniej zaplanowałam koncerty tematyczne. Były one poświęcone twórczości różnych kompozytorów, a ich wybór był związany z okrągłą rocznicą urodzin lub śmierci kompozytora. W roku szkolnym 2008/09 dominowały utwory J. Haydna, F. Chopina i F. Mendelssohna, w 2009/10 F. Chopina, R. Schumanna i I. J. Paderewskiego, a w 2010/11 W. A. Mozarta, F. Liszta, S. Prokofiewa i B. Bartoka.

Zwróciłam się z prośbą do osób odpowiedzialnych za przygotowanie i prowadzenie koncertów, aby w swą narrację wplatały informacje dotyczące spraw stylistycznych, nawiązywały do faktów z życia i twórczości kompozytorów.

 

EFEKTY

  1. Zaplanowane koncerty stanowiły dodatkowy bodziec do pracy, wyzwoliły chęć zdrowo pojętej rywalizacji
  2. Podczas koncertów uczniowie mogli usłyszeć, jak grają ich rówieśnicy
  3. Rodzice mogli porównać umiejętności swoich dzieci z umiejętnościami innych, co stało się źródłem przemyśleń i refleksji dla wszystkich zainteresowanych
  4. Koncerty tematyczne wzbogacały wiedzę teoretyczną wszystkich wykonawców i słuchaczy
  5. Młodzież poznawała kolejne, czasami zapomniane lub rzadko grywane pozycje literatury fortepianowej

 

DZIAŁANIE III

 

OPIS

Wszyscy wiemy, jak ważną rzeczą jest wymiana doświadczeń i obserwacje pracy innych. Bardzo często udział w warsztatach i konferencjach staje się źródłem inspiracji zarówno dla nauczycieli, jak i uczniów. W związku z tym postanowiłam zorganizować na terenie szkoły cykl spotkań z mgr Jolantą Reszelską i prof. Bogusławem Rottermundem. Okazało się, że szkoła dysponuje środkami finansowymi na realizację moich zamierzeń.

 

ANALIZA

Panią Jolantę Reszelską poznałam podczas Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego im. T. Szeligowskiego w Poznaniu. Bardzo spodobał mi się jej wykład wygłoszony po zakończeniu przesłuchań konkursowych.  Dotyczył muzyki współczesnej i w sposób bardzo przystępny objaśniał sposoby wprowadzania młodych pianistów w jej świat. Jak wyjątkowo trudno przygotować ucznia do wykonywania muzyki współczesnej, odczułam podczas przygotowań do konkursu. Wiele sugestii p. Reszelskiej zastosowałam w pracy ze swoimi uczniami. Okazało się, że zadziałały znakomicie.

Po kilku latach spotkałyśmy się na Festiwalu F. Chopina w Sulechowie. Jej uczniowie biorący udział w warsztatach prowadzonych przez Z. Raubo byli rewelacyjni. Wyróżniali się dojrzałością, muzykalnością i doskonałym przygotowaniem warsztatowym. Pani profesor przyjęła     zaproszenie przyjazdu do Zielonej Góry. Bardzo istotnym był fakt, że związana jest ze szkołą I i II stopnia i doskonale zna problemy, z którymi mamy do czynienia w naszej codziennej pracy.

Konferencja odbyła się 9 kwietnia 2010 i była zatytułowana Sposoby realizacji legato w aspekcie stylistyki utworu oraz podstawowych zasad fizjologicznych i formuł technicznych związanych z wprowadzaniem artykulacji legato u dzieci. Kolejne spotkanie odbędzie się jesienią 2011 roku.

Prof. Bogusława Rottermunda poznałam podczas warsztatów pianistycznych w Słubicach. Lekcje otwarte były poprzedzone obszernym wykładem z prezentacją niezliczonej ilości przykładów muzycznych. Ujęła mnie pasja, z jaką opowiadał. Rzadko też zdarza się, aby instrumentalista miał tak gruntowną wiedzę teoretyczną. Pozytywnie zaskoczył mnie cierpliwością i umiejętnością pracy z dziećmi. Są to cechy, których często bardzo brakuje profesorom akademickim.

 

Pan profesor bardzo chętnie przyjął zaproszenie do Zielonej Góry. Poprosiłam go o wyjaśnienie problemów związanych z opracowaniem utworów J. S. Bacha, ponieważ jest to temat niekończących się dyskusji i sporów, ciągle sprawiający wiele kłopotów nauczycielom i uczniom.

12 listopada 2010 odbyła się konferencja Wieloaspektowość interpretacji utworów fortepianowych J. S. Bacha w świetle różnorodnych koncepcji wykonawczych oraz lekcje otwarte z udziałem uczniów PSM I i II st. w Zielonej Górze i PSM w Krośnie Odrzańskim.

 

EFEKTY

  1. Każde takie spotkanie wzbogaca wiedzę i umiejętności uczestników
  2. Wpływa mobilizująco i uaktywnia działania zarówno uczniów, jak i nauczycieli
  3. Uświadamia uczniom, że praca nad utworem nigdy się nie kończy
  4. Niekiedy pozwala na pomyślne rozwiązania poważnych problemów pedagogicznych
  5. Znacząco wpływa na podniesienie poziomu nauczania i jakości pracy szkoły

 

Opis i analiza potwierdzające poszerzenie zakresu działań szkoły, w szczególności dotyczących zadań dydaktycznych, wychowawczych lub opiekuńczych

 

 

SPIS TREŚCI

 

  1. Działanie I
  • koncert młodych pianistów w sali Filharmonii Zielonogórskiej
    • koncert bożonarodzeniowy w Cottbus
    • koncert w auli PSM I stopnia w Krośnie Odrzańskim
      1. Działanie II

Przygotowanie uczniów do czynnego udziału w Festiwalu Muzyki F. Chopina w Sulechowie

DZIAŁANIE I

Koncert młodych pianistów w sali Filharmonii Zielonogórskiej

OPIS

Od wielu lat, tradycyjnie w styczniu, w sali Filharmonii Zielonogórskiej odbywa się koncert naszych najlepszych pianistów. Od 3 lat osobiście zajmuję się jego przygotowaniem.

 

ANALIZA

Do udziału w koncercie wytypowani zostają uczniowie PSM I i II st., którzy najlepiej zaprezentowali się podczas przesłuchań półrocznych. Każdy uczestnik wykonuje jeden utwór. Staram się, aby były to utwory z różnych działów, pokazujące zarówno umiejętności techniczne, jak i muzykalność i wrażliwość młodych artystów.

Do udziału w koncercie zaprosiłam przedstawicieli zaprzyjaźnionych szkół z Krosna Odrzańskiego, Świebodzina i Żar. Na początku grudnia wysłałam do dyrekcji tych szkół pismo informujące o planowanym przedsięwzięciu.

Zachęciłam dzieci, aby wystosowały zaproszenia do swoich nauczycieli i wychowawców ze szkół oświatowych. Bardzo często nie mają oni pojęcia o zainteresowaniach i umiejętnościach swoich podopiecznych i nie zdają sobie sprawy z tego, ile wysiłku i wyrzeczeń wymaga godzenie nauki w dwóch szkołach.

Projekty afiszów i programy koncertów przygotowałam za pomocą komputera. Elementami przewodnimi szaty graficznej w trzech kolejnych latach, były obrazy malarstwa XX-wiecznego nawiązujące do muzyki fortepianowej. Ponieważ zależało mi na wysokiej jakości plakatów i programów, poprosiłam Radę Rodziców o wsparcie finansowe.

Na koncert młodych pianistów zaprosiłam nauczycieli teoretyków, a za ich pośrednictwem uczniów innych specjalności. Naszymi gośćmi specjalnymi są zawsze emerytowani pedagodzy-pianiści.

 

EFEKTY

  1. Perspektywa udziału w koncercie motywuje uczniów do wytężonej pracy
  2. Dla dzieci z mniejszych ośrodków udział w koncercie staje się prawdopodobnie jedyną możliwością zagrania w sali Filharmonii Zielonogórskiej
  3. Wzrasta prestiż szkoły, gdyż obecni na sali goście dzielą się swoimi wrażeniami z koncertu w swoich środowiskach
  4. W związku z udziałem dzieci z zewnątrz zawiązywane są nowe znajomości i przyjaźnie
  5. Koncert staje się dla wszystkich obecnych muzycznym świętem


 

Koncert bożonarodzeniowy w Cottbus

OPIS

W trakcie przygotowań do Festiwalu F. Chopina w Sulechowie nawiązane zostały kontakty z kilkoma ośrodkami naszych zachodnich sąsiadów. Konsekwencją tego było zaproszenie młodzieży uczestniczącej w Festiwalu, do wzięcia udziału w koncercie w Cottbus.

Koncert odbył się 12 grudnia 2010.

 

ANALIZA

Dyrektor Sulechowskiego Domu Kultury poprosił mnie o zajęcie się stroną artystyczną tego przedsięwzięcia. Oprócz tego, pełniłam funkcje opiekuna grupy pięciorga młodych pianistów – trojga moich uczniów oraz dwóch osób z klas moich kolegów.

W zimowe, niedzielne południe wyruszyliśmy w drogę. Po przybyciu na miejsce postanowiliśmy zwiedzić stare miasto. Okazało się, że plac przed ratuszem tętni życiem. Odbywał się tam tradycyjny jarmark bożonarodzeniowy. Mieliśmy okazję zobaczyć ręcznie robione ozdoby na choinkę, podziwiać wyroby lokalnych wytwórców oraz spróbować świątecznych smakołyków. Mimo trzaskającego mrozu ludzie biesiadowali w pobliżu gęsto rozstawionych palenisk.

Na godzinę przed rozpoczęciem koncertu udaliśmy się do kościoła ewangelickiego pod wezwaniem św. Mikołaja. Nasi niemieccy gospodarze przyjęli nas bardzo serdecznie i ciepło. Program koncertu pięknie wtopił się w panujący nastrój. Uczniowie wykonali dzieła F. Chopina, F. Kalkbrennera, M. Glinki, J.Haydna i I.J. Paderewskiego. Na zakończenie zabrzmiały kolędy w dwóch językach. Po występie zaproszono nas na kolację. Przekazano nam drobne upominki oraz przewodnik opowiadający historię kościoła w języku polskim. Po godzinie ruszyliśmy w drogę powrotną.

 

EFEKTY

  1. Udział w koncercie mobilizował do wytężonej pracy
  2. Stanowił kolejne, nowe doświadczenie dla naszej młodzieży
  3. Sprzyjał nawiązaniu nowych kontaktów i znajomości
  4. Umożliwił poznanie miasta i wystąpienie w gotyckim kościele farnym, największym na terenie Łużyc Dolnych

Koncert w auli PSM I stopnia w Krośnie Odrzańskim

OPIS

Korzystając z uprzejmości pani dyrektor PSM w Krośnie Odrzańskim postanowiłam zorganizować tam koncert moich podopiecznych przygotowujących się do udziału w Ogólnopolskim Konkursie Pianistycznym w Szczecinie. Koncert odbył się 30 marca 2011 w sali koncertowej PSM w Krośnie Odrzańskim.

 

ANALIZA

Pomysł organizacji koncertu powstał w momencie podjęcia decyzji o udziale w konkursie. Właśnie wtedy zaplanowałam działania i poczyniłam starania zmierzające do stworzenia warunków sprzyjających jak najlepszemu przygotowaniu moich uczniów.

Do Krosna Odrzańskiego przybyliśmy na godzinę przed planowanym występem – młodzież miała możliwość zapoznania się z instrumentem i warunkami akustycznymi sali. W programie koncertu znalazły się utwory J. S. Bacha, J. Haydna, F. Chopina, M. Clementiego, R. Schumanna, F. Liszta, S. Majkapara, E. Neuperta i M. Parcchaładze. Publiczność stanowili uczniowie krośnieńskiej szkoły, ich pedagodzy i rodzice oraz mieszkańcy miasta.

 

EFEKTY

  1. Młodzież miała możliwość zaprezentowania się w nieco innym środowisku niż zwykle i zagrania na znakomitym instrumencie
  2. Wspólny wyjazd okazał się nie tylko imprezą artystyczną, ale także integracyjną
  3. Kolejne wyjście na scenę pozwoliło ujawnić się niedoskonałościom interpretacyjnym i stało się bodźcem do dalszej pracy
  4. Publiczność usłyszała na żywo utwory należące do klasyki literatury fortepianowej

 

W okresie odbywania stażu moi uczniowie brali udział w wielu koncertach zorganizowanych na terenie miasta. Oto lista tych imprez:

  • Poranki dla Najmłodszych, Koncerty Mikołajkowe w Filharmonii Zielonogórskiej,
  • Koncerty z okazji Dnia Dziecka i Wieczory Muzyczne w sali Muzeum Ziemi Lubuskiej,
  • Koncerty w Bibliotece im. Norwida, Domu Kombatanta i Liceum Medycznym.

Te muzyczne spotkania z młodymi artystami dostarczyły słuchaczom wiele radości i niezapomnianych wzruszeń.

DZIAŁANIE II

Przygotowanie uczniów do czynnego udziału

w Festiwalu Muzyki F. Chopina w Sulechowie

OPIS

Festiwal Muzyki F. Chopina jest adresowany nie tylko do pedagogów, ale również dla uczniów. Położenie Sulechowa i dogodne weekendowe terminy kolejnych edycji sprzyjają udziałowi zielonogórskiej młodzieży.

 

ANALIZA

Sulechowski festiwal odbywa się w listopadzie, ale już w czerwcu sygnalizowałam na zebraniu sekcji, kto będzie prowadził zajęcia i jaki repertuar należy przygotować. Zarówno pedagodzy, jak i uczniowie mogli zaplanować swoje działania. W 2009 roku w festiwalu uczestniczyło 5 moich uczniów (jedna uczennica czynnie, a czwórka jako bierni słuchacze).

W 2010 przygotowałam do czynnego udziału cztery osoby. Piąta obserwowała lekcje. Repertuar wybrałyśmy jeszcze przed wakacjami, aby od września skupić się nad jego przygotowaniem. Moje uczennice uczestniczyły w lekcjach otwartych prowadzonych przez Zbigniewa Raubo i Joannę Domańską z Akademii Muzycznej w Katowicach oraz Olgę Rusiną z Wrocławia. Miały też okazję poeksperymentować z Leszkiem Możdżerem, dla którego muzyka Chopina stała się inspiracją do jazzowych improwizacji.

 

Podczas wspólnych wyjazdów na konkursy, festiwale i koncerty staram się, aby uczniowie mieli świadomość, że jestem nie tylko nauczycielem i wychowawcą, ale również przyjacielem. Moją rolą jest nie tylko uczenie, ale również wspieranie, mobilizowanie lub uspokojenie przed występem. Chciałabym, by nasze wspólne przedsięwzięcia łączyły się z miłymi wspomnieniami niezależnie od werdyktu Jury w przypadku konkursów czy oceny pedagogów prowadzących lekcje otwarte.

 

EFEKTY

  1. Poznanie nowych metod i sposobów pracy nad utworem
  2. Uświadomienie uczniom, że praca nie kończy się w momencie nauczenia się utworu na pamięć i pokonania problemów technicznych. Przeciwnie, wtedy się właśnie zaczyna.
  3. Wymiana doświadczeń pomiędzy pedagogami i uczniami
  4. Kontakty z wybitnymi pianistami i postaciami życia kulturalnego
  5. Integracja wszystkich uczestników imprezy

Opis i analiza potwierdzające wykonanie zadań na rzecz oświaty, pomocy społecznej lub postępowania w sprawach nieletnich we współpracy z innymi osobami, instytucjami samorządowymi lub innymi podmiotami

 

 

SPIS TREŚCI

 

  1. Działanie I

 Współorganizacja Festiwalu Muzyki F. Chopina w Sulechowie

  1. Działanie II

Udział w pracach Jury Regionalnego Konkursu MINIATURA

w Świebodzinie

  1. Działanie III

 Organizacja koncertu młodych artystów z Wrocławia

  1. Działanie IV

 Koordynacja działań związanych z organizacją Prezentacji Pianistycznych      Najmłodszych ZACZAROWANY FORTEPIAN. Udział w pracach Jury

 

DZIAŁANIE I

Współorganizacja Festiwalu Muzyki F. Chopina w Sulechowie

OPIS

Sulechów jest moim rodzinnym miastem. Już jako dziecko uczestniczyłam w Międzywojewódzkich Konkursach Młodych Pianistów organizowanych w pięknej auli Studium Wychowania Przedszkolnego (obecnie auli Wyższej Szkoły Zawodowej). Sulechowskie święto muzyki przyciągało elity miasta i sąsiednich ośrodków. Występom towarzyszyły koncerty, recitale i wystawy.

W latach 90 zaprzestano organizowania imprezy. Po roku 2000 w umysłach ludzi związanych z kulturą i środowiskiem muzycznym zrodził się pomysł reaktywowania działań związanych z legendarnym pobytem F. Chopina w Sulechowie. W listopadzie 2009 odbył się I Festiwal Muzyki F. Chopina, którego byłam współorganizatorem. Przez dwa dni pięknie odrestaurowany budynek zboru kalwińskiego wypełniała muzyka F. Chopina.

 

ANALIZA

Pierwsza faza moich działań to ścisła współpraca z dyrektorem artystycznym. Przez wiele miesięcy spotykaliśmy się, omawiając sprawy związane z formułą Festiwalu, tematyką wykładów i lekcji otwartych, doborem wykładowców, odpowiednimi terminem umożliwiającym jak najliczniejszy udział pedagogów i uczniów. W programie Festiwalu znalazł się koncert tria Andrzeja Jagodzińskiego, filmy, wystawy oraz prezent dla czynnych uczestników – nagranie mini-płyty w profesjonalnym studiu nagrań na fortepianie firmy Fazioli.

Druga faza działalności to rozpowszechnienie informacji dotyczących Festiwalu wśród uczniów i pedagogów pianistów mojej macierzystej szkoły oraz dyrekcji i grona nauczycielskiego szkół w regionie.

Już w czerwcu poprosiłam moich kolegów z sekcji, aby przy wyborze programu na nowy rok szkolny uwzględnili kompozycje F. Chopina. Wspólnie zastanowiliśmy się, którzy z naszych uczniów mogliby popracować pod kierunkiem prof. Z. Raubo.

Na początku września na zebraniu sekcji omówiłam wszystkie sprawy dotyczące imprezy, gorąco zachęcając do wzięcia udziału w planowanym przedsięwzięciu. Informacje do szkół w regionie rozesłałam e-mailem. Na tablicach ogłoszeń pojawiły się przygotowane przeze mnie plakaty informacyjne. Nieco później znalazły się tam profesjonalnie przygotowane afisze. Informacje trafiły do rodziców moich starszych uczniów podczas rozmów przeprowadzonych w sposób bezpośredni lub drogą telefoniczną. Wynikiem tych działań był liczny udział uczniów i pedagogów (11 uczniów i 12 pedagogów) naszej szkoły.

I Festiwal był dużym sukcesem artystycznym i organizacyjnym. Wkrótce po jego zakończeniu zaczęliśmy się zastanawiać, jak będzie wyglądał za rok. Najistotniejszą rzeczą, jaką należałoby zrobić, było rozszerzenie repertuaru wykonywanego przez młodych pianistów. Zaproponowałam Skriabina i Debussy’ego. Ci dwaj kompozytorzy, mimo że tak odlegli stylistycznie, są z muzyką Chopina nierozerwalnie związani.

Na kolejnym festiwalu, oprócz Z. Raubo i J. Domańskiej, którzy pracowali nad Chopinem, pojawiła się Olga Rusina, omawiająca problemy związane z interpretacją utworów Skriabina i Debussy’ego. Wrażeniami dotyczącymi niedawno zakończonego Konkursu Chopinowskiego dzielił się z nami Jan Popis. Gorąca dyskusja rozgorzała w momencie omawiania werdyktu Jury.

Nasi młodzi pianiści mieli okazję uczestnictwa w mini warsztatach prowadzonych przez Leszka Możdżera „Chopin inspiracją do jazzowych improwizacji”.

W II edycji festiwalu wzięło udział 13 nauczycieli sekcji i 7 uczniów.

 

EFEKTY

  1. Stworzenie warunków do zdobywania wiedzy i kolejnych doświadczeń dla uczniów i nauczycieli
  2. Umożliwienie młodym pianistom pracy pod kierunkiem wybitnych artystów i pedagogów
  3. Promowanie zielonogórskiej szkoły muzycznej
  4. Integracja lokalnego i regionalnego środowiska muzycznego
  5. Powrót do dawnych tradycji

 

 

 

 

DZIAŁANIE II

Udział w pracach Jury Regionalnego Konkursu MINIATURA w Świebodzinie

OPIS

W ostatnich latach wiele razy gościłam w PSM w Świebodzinie w charakterze konsultanta, prowadząc lekcje otwarte, dzieląc się wiedzą i doświadczeniem z nauczycielami-pianistami. W styczniu 2009 otrzymałam zaproszenie do udziału w pracach Jury Konkursu Miniatura 2009, który odbył się 2 lutego 2009 roku.

 

ANALIZA

Konkurs obejmował swoim zasięgiem szkoły w regionie. Wśród uczestników znaleźli się uczniowie ze Świebodzina, Żar, Krosna Odrzańskiego, Gubina i Międzyrzecza grający na fortepianie, skrzypcach, flecie, saksofonie, akordeonie, gitarze i wiolonczeli. Każdy uczestnik przygotował dwa utwory o zróżnicowanym charakterze. Pomimo faktu, że każdy z jurorów specjalizował się w innej dziedzinie muzycznej, werdykt był jednogłośny i bezsporny. Bardzo ciekawym doświadczeniem było poznawanie literatury na różne instrumenty i możliwość odbioru muzyki bez żadnych naleciałości i ograniczeń związanych z moją specjalizacją.

 

EFEKTY

  1. Prezentacja młodych talentów
  2. Motywowanie instrumentalistów do pracy i dalszego rozwoju
  3. Wymiana doświadczeń pomiędzy uczniami, nauczycielami i jurorami
  4. Poznawanie literatury muzycznej
  5. Integracja środowiska

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DZIAŁANIE III

Organizacja koncertu młodych artystów z Wrocławia

OPIS

Do dyrekcji naszej szkoły wpłynęła prośba związana z umożliwieniem organizacji koncertu dla dwojga uczniów maturalnej klasy fortepianu Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I i II stopnia im. K. Szymanowskiego we Wrocławiu. Nawiązałam kontakt z zainteresowanymi i po uzyskaniu niezbędnych informacji zajęłam się przygotowaniami.

Koncert odbył się 6 marca 2009.

 

ANALIZA

Naszymi gośćmi okazali się młodzi pianiści z dużym bagażem doświadczeń i znaczącymi sukcesami na konkursach ogólnopolskich i międzynarodowych. Ustaliliśmy dogodny termin koncertu i jego program. Wszystkim pedagogom-pianistom i teoretykom przekazałam informacje z zaproszeniem na koncert. Poprosiłam o zmobilizowanie uczniów do udziału w nim w charakterze słuchaczy. Na tablicach ogłoszeń umieściłam sporządzone przeze mnie plakaty informacyjne.  Przygotowując się do prowadzenia koncertu, wyszukałam informacje na temat wykonywanych utworów oraz szczegółowo przeanalizowałam CV wykonawców.

Wieczór z muzyką fortepianową okazał się czasem bogatym w różnego rodzaju doznania. Młodzi artyści zaprezentowali się niezwykle ciekawie i profesjonalnie. Po koncercie przesłałam list gratulacyjny do pedagoga prowadzącego dwójkę młodych pianistów dra Michała Szczepańskiego.

 

EFEKTY

  1. Poznawanie na żywo literatury fortepianowej
  2. Możliwość porównywania poziomu umiejętności uczniów naszej szkoły z umiejętnościami pianistów z innych ośrodków
  3. Motywacja do pracy nad własnym rozwojem
  4. Miło spędzony czas wzbogacający wiedzę i inspirujący do przemyśleń i refleksji

 

 

 

 

DZIAŁANIE IV

Koordynacja działań związanych z organizacją Prezentacji Pianistycznych      Najmłodszych ZACZAROWANY FORTEPIAN. Udział w pracach Jury

OPIS

Jedna z koleżanek pianistek wystąpiła z propozycją zorganizowania konkursu dla najmłodszych adeptów sztuki pianistycznej – uczniów klasy II i III cyklu 6-letniego. Wszystkim spodobał się ten pomysł i w marcu 2010 odbyły się I Prezentacje Pianistyczne Najmłodszych Zaczarowany Fortepian. Drugą edycję zorganizowano 2 kwietnia 2011.

 

ANALIZA

Wspólnie przejrzałyśmy literaturę fortepianową, dokonując wyboru utworów obowiązkowych. Podczas przygotowań wielokrotnie spotykałyśmy się, aby omówić najistotniejsze sprawy i rozdzielić zadania. Do moich obowiązków należało przejrzenie zgłoszeń i sprawdzenie, czy wszystko zgadza się z ustaleniami regulaminowymi. Zajęłam się rezerwacją auli i harmonogramem prób dla uczestników prezentacji spoza Zielonej Góry. Przygotowałam dokumentację dla Jury pracując w jego składzie w charakterze sekretarza. Po konkursie sporządziłam protokół i przekazałam informacje na stronę internetową.

 

EFEKTY

  1. Mobilizacja do pracy dla dzieci i nauczycieli
  2. Rozwój wyobraźni i wrażliwości dziecka oraz jego umiejętności pianistycznych
  3. Zaistnienie bardzo udanej imprezy – święta muzyki dla najmłodszych
  4. Integracja środowiska lokalnego i regionalnego

 

W przeszłości zorganizowałam samodzielnie podobną imprezę. Oferta konkursowa na rynku regionalnym i ogólnopolskim była znacznie mniejsza niż jest obecnie. W latach 2002, 2003 i 2004 byłam pomysłodawczynią i organizatorem Konkursu Najlepszy z Najlepszych. I i II edycja miała charakter szkolny, skierowany do uczniów PSM I i II stopnia w Zielonej Górze. Trzecia edycja miała zasięg regionalny. Młodzi pianiści występowali jako soliści lub zespoły (duety fortepianowe i gra na cztery ręce).

Moim celem było określenie poziomu osiągnięć artystycznych uczniów klas fortepianu, zmobilizowanie do pracy, wprowadzenie elementu zdrowo pojętej rywalizacji, wymiana doświadczeń oraz rozpropagowanie i zainteresowanie młodych wykonawców muzyką fortepianową Ignacego Jana Paderewskiego. Wprowadzenie kategorii zespoły miało uzmysłowić, jak wiele pożytku i radości płynie z muzykowania zespołowego.


 

Opis i analiza potwierdzające uzyskanie innych znaczących

osiągnięć w pracy zawodowej

 

OPIS

Bardzo istotną rzeczą jest motywowanie uczniów do systematycznej pracy i stwarzanie okazji, aby mogli zaprezentować efekty swoich wysiłków publicznie. Wiele korzyści płynie z udziału w różnego rodzaju formach współzawodnictwa. Przez cały okres mojej pracy zawodowej starałam się być bardzo aktywna w tych przedsięwzięciach, czego dowodem jest liczny udział moich podopiecznych w konkursach i przesłuchaniach.

 

ANALIZA

Swoim uczniom stawiam wysokie wymagania. Muzyka jest dziedziną, w której nie ma miejsca na bylejakość. Wynik końcowy jest efektem wieloletnich starań, systematyczności i wytrwałości w pracy nad rozwojem swoich pasji i zainteresowań.

Jeśli zauważam chęci i zaangażowanie, proponuję dziecku i rodzicom rozważenie udziału w konkursie. Naszym celem jest zrobienie wszystkiego, aby występ był udany i satysfakcjonujący. Wynik jest sprawą, w pewnym sensie, drugorzędną. Bardzo często zależy on od indywidualnych odczuć i upodobań oceniających. Takie podejście sprawia, że uczniowie nie odczuwają boleśnie porażki i chętnie przygotowują się do następnych imprez. Staram się tak zaplanować pracę, by przygotowania do konkursów nie zakłóciły normalnego toku nauki i rozwoju dziecka. Dwa konkursy w ciągu roku to liczba absolutnie wystarczająca.

Szczególnie cennym doświadczeniem jest możliwość omówienia prezentacji uczniów podczas rozmów indywidualnych lub spotkań członków Jury z pedagogami.

Niezaprzeczalnym faktem jest to, że tego rodzaju przedsięwzięcia podnoszą wiedzę i umiejętności, wzbogacają doświadczenie zarówno uczniów, jak i nauczycieli, wpływając w znaczącym stopniu na podniesienie jakości pracy i znaczenie szkoły.

 

 

 

Osiągnięcia w okresie odbywania stażu

 

  1. Reprezentowanie szkoły na przesłuchaniach makroregionalnych.
  • 17 marca 2009, Poznań – dwie uczennice mojej klasy (jedyne reprezentantki szkoły, wyłonione spośród 16 uczestników przesłuchań etapu szkolnego)
  • 9 marca 2010, Opole – uczennica mojej klasy (w grupie dwóch osób reprezentujących szkołę, wyłoniona spośród 6 uczestników przesłuchań etapu szkolnego)
  • 7 stycznia 2011, Konin – dwie uczennice mojej klasy (w grupie pięciu osób reprezentujących szkołę, wybranych spośród 20 uczestników przesłuchań etapu szkolnego)

 

  1. Konkursy pianistyczne
  • Wyróżnienie na XIV Ogólnopolskim Turnieju Pianistycznym im. H. Czerny-Stefańskiej w Żaganiu, 12-14 lutego 2009
  • Wyróżnienie na XV Ogólnopolskim Turnieju Pianistycznym im. H. Czerny-Stefańskiej w Żaganiu, 24-26 lutego 2010
  • Nagroda główna – tytuł Czarodzieja Fortepianu na Prezentacjach Pianistycznych Najmłodszych Zaczarowany fortepian (impreza o zasięgu regionalnym),

20 marca 2010

  • II miejsce na X Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Goerlitz (Niemcy),

14-16 stycznia 2011

  • Wyróżnienie na XVI Ogólnopolskim Turnieju Pianistycznym w Żaganiu,

24-26 lutego 2011

 

  1. Przygotowanie pianisty-akompaniatora
  • nagroda za wyróżniający akompaniament na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym w Wieliczce, 14-16 kwietnia 2011

 

Współudział w następujących sukcesach skrzypaczki

  • II miejsce na I Ogólnopolskim Festiwalu Skrzypcowym w Kielcach, 9-10 maja 2010
  • I miejsce na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym w Wieliczce, 14-16 kwietnia 2011

 

Osiągnięcia z okresu wcześniejszego, przed rozpoczęciem stażu

 

  1. Sukcesy są wynikiem wieloletnich wysiłków i starań. Dlatego nie sposób pominąć osiągnięć z lat poprzednich:
  • I miejsce w grupie młodszej
  • I miejsce w grupie starszej
  • II miejsce w grupie starszej

na VII Międzynarodowym Polsko-Niemieckim Konkursie Pianistyczny w Zgorzelcu, 11-13 stycznia 2008

  • wyróżnienie na XVIII Kłodzkim Konkursie Pianistycznym, 16-17 maja 2008
  • wyróżnienie na V Konkursie Pianistycznym im. T. Szeligowskiego w Poznaniu,

18-19 listopada 2005

  • II miejsce
  • III miejsce
  • wyróżnienie

na XV Kłodzkim Konkursie Pianistycznym, 27-28 maja 2005

  • wyróżnienie na II Polsko-niemieckim Turnieju Pianistycznym w Żaganiu,

21-23 stycznia 2005

  • III miejsce na I Polsko-niemieckim Turnieju Pianistycznym w Żaganiu,

16-18 stycznia 2004

  • I miejsce
  • wyróżnienie

na III Konkursie Pianistycznym o zasięgu regionalnym Najlepszy z najlepszych, kwiecień 2004, Zielona Góra

 

  1. Do osiągnięć zaliczam również
  • Uzyskanie Dyplomu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za pełną oddania pracę pedagogiczną, 6 czerwca 2007
  • Coroczne nagrody dyrektora (odbierałam je z rąk trzech kolejnych dyrektorów szkoły)
  • Wybór Rady Pedagogicznej powierzającej mi zaszczyt reprezentowania nauczycieli podczas konkursu na stanowisko dyrektora PSM w Zielonej Górze

EFEKTY

  1. Motywowanie do pracy i podnoszenie swoich umiejętności oraz umiejętności podopiecznych
  2. Kształtowanie nawyku zdrowo pojętej rywalizacji
  3. Stwarzanie możliwości porównania umiejętności uczniów z różnych szkół
  4. Poznawanie i wykorzystywanie nowych pozycji repertuarowych
  5. Możliwość bieżącej obserwacji poziomu nauczania w Polsce
  6. Promowanie zielonogórskiej szkoły muzycznej w kraju i za granicą

Umiejętność rozpoznawania i rozwiązywania problemów edukacyjnych, wychowawczych lub innych, z uwzględnieniem specyfiki typu i rodzaju szkoły, w której nauczyciel jest zatrudniony

 

 

Przypadek I

 

Identyfikacja problemu

  1. jest uczennicą podstawowej szkoły muzycznej. Jest osobą bardzo muzykalną, o dużej wrażliwości, dobrym słuchu i niezłej pamięci muzycznej. Przez wszystkie poprzednie lata jej rozwój muzyczny postępował systematycznie i harmonijnie, a każdy rok kończył się sukcesem w postaci świadectwa z czerwonym paskiem. J. wychowuje się w szczęśliwej rodzinie, wspierającej poczynania córki i emocjonalnie związanej z jej edukacją muzyczną.

Pod koniec trzeciego roku nauki zauważyłam, że jej zainteresowanie nauką gry na fortepianie słabnie. Do lekcji jest przygotowana, ale sprawia wrażenie rozkojarzonej, nieobecnej i obojętnej.

 

Geneza i dynamika zjawiska

Mam w zwyczaju wybierać część programu na następny rok jeszcze przed wakacjami. Ma to zapobiec pogłębianiu chaosu we wrześniu, który jest miesiącem trudnym zarówno dla uczniów, jak i dla nauczycieli, choćby ze względu na zmiany planów lub ich brak w szkołach oświatowych. Zachęcam też swoich podopiecznych do zapoznania się z materiałami nutowymi podczas wakacji. Niestety, po wakacjach J. nadal nie wykazywała chęci do zgłębiania wiedzy muzycznej. Mimo upływu czasu (początek października) program był na etapie nieudolnego odczytywania. Rozmowy i tłumaczenie nie przynosiły efektu. O trudnościach poinformowałam rodziców. Mimo naszych wspólnych wysiłków sytuacja nie uległa zmianie. Piętrzyły się zaległości.

 

Znaczenie problemu

Postępowanie J. mogło skutkować oceną niedostateczną i w perspektywie brakiem promocji do kolejnej klasy. To z kolei mogło stać się przyczyną rezygnacji z dalszej nauki w szkole muzycznej ze wszystkimi tego konsekwencjami w życiu dorosłym.


 

Prognoza

  • Negatywna – narastające zaległości spowodują kolejne trudności i całkowite zniechęcenie do ich pokonania
  • Pozytywna – J. nadrobi zaległości, powróci do spokojnej, zaplanowanej i systematycznej pracy, z powodzeniem zakończy klasę

 

Propozycje rozwiązania problemu

  1. Szczera rozmowa z uczennicą mająca na celu uzyskanie odpowiedzi na pytanie, dlaczego przestała pracować
  2. Zaplanowanie i zorganizowanie pracy mającej doprowadzić do nadrobienia zaległości i powrotu do normalnego toku nauki
  3. Informowanie rodziców na bieżąco o postępach dziecka
  4. Poświęcanie uczennicy większej uwagi, pobudzenie i wzmocnienie motywacji

 

Wdrażanie oddziaływań

Jagoda jest osobą skrytą i małomówną. Długo przekonywałam ją, że jedynie szczera rozmowa może doprowadzić do rozwiązania problemu. Wreszcie przyznała się, że bardzo chce trenować siatkówkę. W szkole oświatowej jej klasa udziela się w różnych dziedzinach sportu. Nikt nie jest związany z muzyką. Podobne rozterki przeżywałam w przeszłości, będąc uczennicą klasy sportowej i PSM.

Długo rozmawiałyśmy. Starałam się wytłumaczyć jej, jak wiele korzyści płynie z nauki w szkole muzycznej. Łączenie gry w siatkówkę z grą na fortepianie jest niemożliwe. Może jednak uprawiać inne dyscypliny sportu. Właściwe rozplanowanie czasu, spokój, skupienie i koncentracja pomogą w pogodzeniu obowiązków z przyjemnościami. Przy jej predyspozycjach nie będzie tu trudne.

Ponieważ wiem, że jest mocno związana z rodzicami w trakcie rozmowy pojawił się także i ten wątek. Rodzice byli dumni z jej sukcesów w szkole muzycznej i dobrze byłoby, gdyby nie sprawiła im zawodu.

Aby zaliczyła pozytywnie przesłuchania półroczne, poświęciłam jej znacznie więcej czasu, niż to wynikało z planu zajęć. Każda lekcja była oceniana lub zawierała opis słowny, aby rodzice mogli na bieżąco śledzić postępy córki.

Po przesłuchaniach powiedziałam jej, że jestem przekonana, iż wyciągnie wnioski z błędów, jakie popełniła, a dzięki systematyczności i zaangażowaniu uda się zrealizować wszystkie zamierzenia.

W kolejnym semestrze plan pracy był przestrzegany niezwykle skrupulatnie. W dalszym ciągu każda lekcja była oceniana. Byłam w stałym kontakcie z rodzicami, którzy wspierali moje poczynania i czuwali nad pracą domową córki. Proces nauczania i uczenia się przebiegał bez zastrzeżeń, dzięki czemu znalazł się czas na zajęcia sportowe.

 

EFEKTY

  1. Ścisła współpraca i wzajemne zaufanie ucznia, rodziców i nauczyciela przyniosły pozytywne rezultaty
  2. Udało się przezwyciężyć kryzys, który często staje się powodem do zaniechania nauki w PSM
  3. udowodniła sobie, że jeśli się czegoś bardzo chce, można to osiągnąć
  4. Po raz kolejny otrzymała świadectwo z czerwonym paskiem
  5. Jej postawa i wyniki były powodem do dumy i radości rodziców

 

 

 

Przypadek II

 

Identyfikacja problemu

  1. od początku był uczniem trudnym. Mimo swoich siedmiu lat był bardziej dziecinny od swoich rówieśników. Przejawiało się to brakiem skupienia i koncentracji, bardzo wolno przebiegającym procesem myślowym, dużą podatnością na zmęczenie. Sprawiał wrażenie nieustannie zaspanego i nieobecnego.

 

Geneza i dynamika zjawiska

Od początku w lekcjach uczestniczyła mama. Dzięki jej pomocy i zaangażowaniu nauka małymi kroczkami posuwała się do przodu. Wiedza wynoszona z lekcji była ugruntowana pracą domową. Dzięki dobremu słuchowi i pamięci muzycznej A. opanowywał kolejne utworki. Jednak bardzo niepokojącym zjawiskiem było to, że nie umiał łączyć gry z jednoczesnym śledzeniem zapisu nutowego. Grał utwory z pamięci z dużą ilością różnego rodzaju błędów. Naturalny proces pracy nad utworem był całkowicie zaburzony.

Oprócz kłopotów z koordynacją wzrokową-ruchową, przez cały okres naszej współpracy uwidoczniały się problemy aparatowe: wiotkie, wyprostowane palce o nieustalonej pozycji. Miałam nadzieję, że na skutek rozwoju fizycznego dziecka i odpowiednich ćwiczeń, uda się ten problemy pokonać. Niestety, myliłam się.

 

Znaczenie problemu

Mimo wysiłku własnego, nakładu pracy nauczyciela i rodzica A. nie uzyskiwał oczekiwanych rezultatów. Trudności piętrzyły się na skutek coraz większych wymagań edukacyjnych w kolejnych klasach. Widoczna była coraz większa obojętność i brak zaangażowania, co było w pewnym sensie zrozumiałe. Taki stan rzeczy, tzn. brak osiągnięć i coraz niższe oceny, mogły doprowadzić do pogłębienia się kłopotów.

 

Prognoza

  • Negatywna – uczeń rezygnuje z nauki w szkole muzycznej. Pozostaje głęboki uraz w psychice, który w przyszłości może się przenieść na inne sfery życia.
  • Pozytywna – uczeń posiada dobry słuch, dobrą pamięć muzyczną, jest wrażliwy i muzykalny. Postaram się znaleźć jakieś rozwiązanie, dzięki któremu A. będzie mógł kontynuować naukę w szkole muzycznej.

Propozycje rozwiązania problemu

Z problemami zmagaliśmy się prawie trzy lata. Zadziwiające było to, że mimo sukcesów na lekcjach kształcenia słuchu i rytmiki, gra na fortepianie była dla niego niezwykle trudna, a problemy manualne – nie do pokonania. Mimo wielu ćwiczeń na wzmocnienie stawów i uaktywnienie palców nigdy nie udało się uzyskać szybkiego i energicznego wejścia w klawiaturę. A. nie był w stanie zagrać utworu płynnie z nut, mimo, iż psycholog nie stwierdził zaburzeń związanych z lateralizacją w zakresie rąk i oka.

Jedynym rozwiązaniem było znalezienie instrumentu, na którym mógłby z powodzeniem kontynuować naukę w cyklu 4-letnim. Po rozmowie z panią dyrektor przeprowadziłam rozmowę z mamą A. Ona także zdawała sobie sprawę z tego, że fortepian nie jest odpowiednim instrumentem dla syna. Pomysł zmiany instrumentu dawał szansę na kontynuację nauki, na czym jej bardzo zależało.

 

Wdrażanie oddziaływań

Poprosiłam moich kolegów instrumentalistów, aby umożliwili A. obserwację lekcji gry na flecie, trąbce i gitarze oraz sprawdzili jego predyspozycje do nauki gry na tych instrumentach. A. bardzo spodobał się flet. Pani ucząca gry na flecie uznała, że nie ma przeciwwskazań do rozpoczęcia nauki. Kolejny rok rozpoczął jako uczeń cyklu czteroletniego w klasie fletu.

 

Efekty oddziaływań

  1. bardzo dobrze czuje się w gronie nieco starszych uczniów cyklu 4-letniego
  2. Z powodzeniem i radością kontynuuje naukę w szkole muzycznej
  3. Proces nauczania przebiega bez zastrzeżeń
  4. Już po ośmiu miesiącach nauki z powodzeniem zaprezentował swoje umiejętności na konkursie fletowym
  5. Wszyscy zainteresowani są bardzo zadowoleni z takiego obrotu sprawy.